Delft en Willem van Oranje (1533-1584) zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Wie is deze sleutelfiguur uit de Nederlandse geschiedenis? Ontdek hier de belangrijkste gebeurtenissen in zijn leven, van zijn geboorte tot aan zijn dood in het Prinsenhof. 

Wie was Willem van Oranje?

Willem van Oranje in vogelvlucht

Museum Prinsenhof Delft - Home

If you know when you will be visiting the museum, book your tickets now, online.

Book your tickets online

William the Silent

Expositie in Kabeldistrict Delft

Ontdek het Strandbeesten Mortuarium

Weet je al wanneer je ons museum gaat bezoeken? Je bestelt alvast eenvoudig je tickets online.

Koop je tickets alvast online

Kom nog één keer, voordat de deuren sluiten

Willem van Oranje

onbekend

Tafel

In februari 2024 heeft de gemeenteraad van Delft het definitieve akkoord gegeven op de verbouwings- en vernieuwingsplannen van ons museum. De deuren zijn op 5 januari 2025 gesloten. We zijn nu echt gestart met de verbouwing. Graag lichten we de grote veranderingen die het historische monument binnen én buiten zal ondergaan toe.

Bouwen aan een nieuw Museum Prinsenhof Delft

Verbouwing & vernieuwing

Weenenk & Snel, La Haye

Rotogravure Mij. Leiden

H.k.H. Prinses Juliana - Foto ter gelegenheid van het zilveren huwelijksfeest van het Koninklijk Echtpaar genomen

Het Koninklijke Echtpaar - Foto ter gelegenheid van Hun zilveren huwelijksfeest genomen

Affiche van de '39e oude kunst- en antiekbeurs', 1987

Guus Zuiderwijk

De Porceleyne Fles - Royal Delft

collage

Het Koninklijke gezin - Foto ter gelegenheid van het zilveren huwelijksfeest van het Koninklijk Echtpaar genomen

Wie was Willem van Oranje? En waarom wordt hij vaak de Vader des Vaderlands genoemd? Op deze pagina lees je zijn levensverhaal. Van de alles veranderende erfenis op 11-jarige leeftijd tot de moord in het Prinsenhof.

Van de alles veranderende erfenis op 11-jarige leeftijd tot de moord in het Prinsenhof.

Het leven van Willem van Oranje

Button Delft zet 'm op de rails, Regiotram Delft

Kattekop ofwel een breedbuikige fles voor wijn.

'Kattenkop', bodemvondst

Proefrand om de werking van het baksel na te gaan met op de voor- en achterzijde een blauwe streepversiering.

Proefrand

Museum Prinsenhof Delft is open Tuesday - Sunday from 11 am - 5 pm. During school vacations the museum is also open on Mondays.

Plan your visit

Adolf le Comte

Leon Senf

Aan het einde van de negentiende eeuw bewerkstelligde tsaar Nicolaas II van Rusland (1868-1918) dat conflicten tussen volkeren door middel van arbitrage worden opgelost. 
Over deze kwestie werd in 1899 te Den Haag de eerste internationale conferentie gehouden. 
Hierbij werd besloten het nog op te richten Internationale Hof van Justitie en het Hof van Arbitrage in deze stad te vestigen. 
De Franse architect L.M. Cordonnier kreeg de opdracht een gebouw hiervoor te ontwerpen. 
Hij werkte daarbij samen met prof.ir. J.A.G. van der Steur. 
In 1913 werd de bouw voltooid van 'Het Vredespaleis' zoals dit bouwwerk al spoedig in de volksmond werd genoemd. 
De bouw werd mede mogelijk gemaakt door een genereuze schenking van de Amerikaanse filantroop Andrew Carnegie. 
Alle naties droegen bij door kunst- en kunstnijverheid objecten te schenken, hetgeen de samenwerking tussen de landen symboliseert. 
De decoratie van deze 'tempel voor de vrede' werd uitgevoerd door diverse kunstindustriele bedrijven waaronder Brouwers aardewerkfabriek Leiderdorp, De Porceleyne Fles en meubelbedrijf H. Pander en Zonen uit Den Haag. 
De leiding was in handen van de Haagse architect en decorateur Herman Rosse (1887-1965). 
Een schenking van de Nederlandse regering bestond uit de zeven glas-in-lood ramen boven de hoofdtrap. 
De opdracht tot vervaardiging werd verstrekt aan het atelier van Jan Schouten (1852-1937) die de opdracht doorspeelde aan Adolf le Comte. 
De zeven grote ramen bestaan uit een rond venster met hieronder een dubbel boograam en een titelraam. 
Volgens een verklaring van Le Comte symboliseren de afbeeldingen op deze ramen enerzijds de zegeningen van de Vrede, anderzijds de Oorlog en de hieruit voortvloeiende Dood met alle gevolgen van dien. 
Het ronde venster boven het middelste raam 'Pax in Terris' (Vrede op aarde), toont een zittende vrouwenfiguur met een muts op het hoofd. 
De armen houdt zij gestrekt aan weerszijden van haar lichaam. 
Deze zittende vrouw vertoont sterke overeenkomsten met de vrouw op deze schotel, die wordt geflankeerd door de personificaties van De Vrede en Justitia. Ongetwijfeld verwijst het opschrift 'Anno 1913 pax in terras' eveneens naar de voorstelling op dit roosvenster in het Vredespaleis.

Herinneringsschotel ter gelegenheid van de opening van het Vredespaleis

Rijk van Lavieren

Geit

Doos

Hanny Reneman

Toetje van de eeuw

Hersenschudding

Haardplaat 'Vrede van Rijswijk'

G. Pat

Trekschuit, type Jagertje anno 1700

Cornelis Tulk

Ovale scheerbekken met inkeping in de rand met op het plat het opschrift: 'ANTOONIUSTHE / ODOOREG VAN EIJK'. Hier omheen florale motieven en op de rand een bloemrank.

Scheerbekken

Op de voorkant van het bord dat ter gelegenheid van de kroning van koningin Wilhelmina in 1898 is vervaardigd, is de koningin en buste afgebeeld. De rand is versierd met putti tussen slingerend bloem- en bladwerk. Bovenin is een kroon afgebeeld en onderin het Nederlandse wapen dat bestaat uit twee gekroonde staande leeuwen die een schild steunen met hierop de gekroonde Nederlandse leeuw met een zwaard en pijlenbundel in de poten. Hieronder het motto 'Je Maintiendrai'.

Bord t.g.v. de kroning van koningin Wilhelmina

Kerstkaart Koninklijk Huis

Coenraet Decker

Gravure met een afbeelding van het beleg van Alkmaar. 
Gezicht in vogelvluchtperspectief op Alkmaar en omgeving tijdens het beleg door de Spanjaarden. Op de voorgrond Spaanse troepen en enkele monniken. 
 
Het beleg van Alkmaar duurt van 21 augustus tot 8 oktober 1573. Don Frederik, een zoon van de hertog van Alva, moet zijn Spaanse soldaten terugtrekken omdat grote gebieden onder water worden gezet. Het is het eerste grote succes in de strijd om het gewest Holland en nog altijd kennen wij de spreuk: 'Van Alkmaar begint de victorie'. In werkelijkheid blijft het nog lange tijd spannend of de opstandelingen stand kunnen houden.

Beleg van Alkmaar, 1573

Hendrick van Vliet

Interieur van de Nieuwe Kerk te Delft. Interieur gezien vanuit het koor naar het noordwesten, het schip is nog net zichtbaar. Op de voorgrond een vers gedolven graf. 
 
Met dit genre slaagden de schilders erin de illusie te wekken dat de toeschouwer van het schilderij zich in de afgebeelde ruimte bevindt. De nauwkeurige perspectivistische opbouw en het invallende, heldere zonlicht op de zuilen en vloer geven de ruimte een ijl en open karakter. De zich achterin de kerk bevindende ongedwongen geschilderde personages zorgen voor een natuurlijke, levendige weergave. Het open graf (vaak met doodgraver) komt op veel kerkinterieurs van Van Vliet voor. Het is een verwijzing naar de sterfelijkeid van de mens en een aansporing tot een godvruchtig leven. Toen zijn collega's Emanuel de Witte en Gerard Houckgeest uit Delft vertrokken had Van Vliet een monopoliepositie in dit typisch Delftse genre.

Interieur van de Nieuwe Kerk in Delft

Beeld of balkdrager voorstellende Sint Maarten

Het medaillon in het plat is gevuld met een putto, geleund tegen een bol met in de linkerhand een tak. rond het medaillon is een zone gevuld met grotesken en bladranken. Boven en onder het medaillon is een engelachtig wezen met vogelstaart geschilderd. Aan de zijkanten stsaan fabelwezens met vrouwenborsten en mensenkopjes. Op de rand zijn dwars streepjes gezet in een dubbele rij.

Bord

Fragment

Het schilderij 'Delft' is voor mij een sleutelschilderij: het eerste grote werk waarvoor ik gebruik heb gemaakt van collage. 
Ik heb al eerder met collage gewerkt, maar dan alleen in kleiner werk op papier. 
De collage in dit werk voldoet aan mijn behoefte aan herhaling, een steeds terugkerend element in mijn werk. 
 
Hieronder volgt de tekst die ik schreef voor 'De Plek', een beeldende kunstmanifestatie op verschillende locaties in Delft, voorjaar 2002. 
 
Hanny Reneman, 9-10-02. 
 
Waarom ik de hal van het Stadhuis aan de markt als 'De Plek' heb gekozen? 
Het is natuurlijk een mooie, harmonieuze ruimte, maar mijn keuze werd toch vooral bepaald door de grote overzichtskaart van het Hoogheemraadschap Delfland die daar hangt. 
Ik raak altijd weer opnieuw geboeid door kaarten en plattegronden (ze spelen dan ook een belangrijke rol in mijn werk) en deze is wel heel bijzonder! 
 
De grote (2.60 X 2.80 m) kaart van Delfland is een kopergravure, die uit meerdere aan elkaar geplakte bladen bestaat, en werd in opdracht van het Hoogheemraadschap Delfland gemaakt om de locatie, grootte en begrenzingen van polders en eigendommen te bepalen. 
In 1701 begonnen de broers Nicolaes en Jacob Kruikius met het uitmeten van Delfland. 
Na de dood van Jacob voltooide Nicolaes deze opdracht in 1710. 
Onder zijn supervisie werkten zes plaatsnijders in de periode 1708 - 1712 aan het vervaardigen van de kaart. 
 
Je ziet een precieze weergave van het water van Delfland, met in het midden Delft en aan de bovenrand de Noordzee. 
Alle wateren en slootjes staan er op en dat levert een schitterend, bijna abstract, ritmisch lijnenspel op. 
Meer naar de rand toe permitteerden de kunstenaars zich wat meer vrijheid en is er meer figuratie te zien: de wapens van Delfland staan afgebeeld, op het water van de Noordzee varen bootjes en de duinen zijn echte heuveltjes. 
Op de onderrand is de visserij, de jacht enz. afgebeeld, terwijl de 'Dankbaarheid', voorgesteld als vrouw, met een wierookvat zwaait. 
 
Het schilderij 'Delft', dat ik in 2002 maakte, is in zekere zin, een omdraaiing, een tegenpool van deze grote kaart. 
De Delflandkaart is naar buiten gericht, had een praktisch doel, terwijl mijn visie puur introvert is en behalve als wandversiering geen gebruikswaarde heeft. 
Waar de kaart van de broers Kruikius naar de randen toe het minst 'kaart' is, is bij mij juist de rand nog het meest als kaart herkenbaar. 
Die heb ik namelijk opgebouwd uit een herhaling van een gestileerde, maar herkenbare, plattegrond van het centrum van Delft, hetzelfde stukje Delft dus, dat het hart van de Delflandkaart uitmaakt. 
 
De ruime hal van het Stadhuis aan de markt, het symbolische hart van de gemeente Delft, is een ideale plek om te filosoferen over de verschillen in functie en beleving tussen het gedegen project van Kruikius en de 'aller-individueelste expressie' van mijn schilderij. 
Ik realiseer me, dat ik in mijn waardering van de Kruikius-kaart volledig voorbijga aan het doel waarvoor hij destijds gemaakt is, maar dat maakt mijn genieten van dit prachtstuk niet minder! 
 
Hanny Reneman, februari 2002

Delft

Delft Kennisstad

Op deze pagina frissen we je kennis over de Tachtigjarige Oorlog op.

Hoe Nederland een onafhankelijk land wordt

De Tachtigjarige Oorlog

Zonder titel

Over dit schilderij ben ik erg tevreden: het voldoet aan alle eigenschapen die ik belangrijk vind: het is gelaagd, en ziet er tegelijk helemaal vanzelfsprekend uit, alsof alles moeiteloos op zijn juiste plaats terecht is gekomen. Niets is echter minder waar, ik heb er lang aan gewerkt, maar soms is er ineens zo'n 'gouden middag' dat alles vanzelf op zijn plaats valt en ik eigenlijk alleen nog maar de kwast hoef vast te houden. Dan voltooit het schilderij zich zelf¿ 
 
Dit schilderij met zijn roze bloesem kleur, de lucht met sneeuwvlokken (of zijn het bloesemblaadjes?) en de appelvorm, als eindproduct van die bloesem, noemde ik aanvankelijk simpelweg 'lente' , maar gaf ik later de titel 'voorjaar-achterjaar' , omdat dat nauwkeuriger weergeeft wat ik bedoel, en een leuk taalspelletje is¿.Het gaat me hier om de belofte van de zomer die nog komen gaat, maar tevens de markering van de winter die al voorbij is. Het jaargetijde vóór de zomer heet 'voorjaar', maar waarom niet ook aangegeven dat dit het jaargetijde na (of achter) de winter is? Omdat de term 'najaar' al in gebruik is voor het jaargetijde na de zomer, kies ik hier liever voor 'achterjaar'. 
 
Op de tentoonstelling 'De Plek' in het World Art Delft (5 mei t/m 9 juni 2002) kwam dit schilderij schitterend tot zijn recht doordat ik het heb opgehangen naast een groot raam dat uitzag op het polderlandschap en een grote, volop bloeiende kastanjeboom. Een betere plek en een beter tijdstip was niet denkbaar! 
 
Hanny Reneman, Delft, 3-9-02. 
 
Hieronder volgt de tekst die ik schreef voor 'De Plek' in het World Art Delft: 
 
Ik ben een geluksvogel, want behalve de door mij als 'Plek' uitgekozen hal van het Stadhuis is mij is nog een extra 'Plek' aangeboden. Een 'Plek', die zo goed bij mijn werk past, dat ik verbaasd ben dat ik er niet zelf aan heb gedacht. Een 'Plek', die alles te maken heeft met mijn belangrijkste inspiratiebron: het landschap. Daarom hoort het uitzicht uit de ramen van het World Art Delft ook nadrukkelijk bij deze presentatie van mijn werk! 
 
Eigenlijk zouden deze twee plekken naast elkaar zichtbaar moeten zijn, het zijn de immers de polen waartussen mijn werk zich beweegt. Aan de ene kant: de Kruikius-kaart van Delfland die in de hal van het Stadhuis hangt. Een schitterende gravure, een precieze weergave van al het water van Delfland, alle slootjes staan er op en dat levert een prachtig, ritmisch lijnenspel op. En aan de andere kant: Delfland zelf, gezien uit de ramen van het World Art Delft. 
 
Deze twee beelden illustreren precies de vraag, die ik me in mijn werk herhaaldelijk stel: hoe verhoudt de ene werkelijkheid of waarheid zich tot de andere. Het landschap zoals je dat kan zien uit het raam van World Art is een waarheid, een realiteit, maar bijvoorbeeld de Kruikius-kaart, een andere kaart, een foto, een routebeschrijving of een opname van vogelgeluiden uit dat zelfde gebied is óók een realiteit, ook een waarheid, alleen zien ze er totaal verschillend uit! Het zijn waarheden naast elkaar, waarbij hetzelfde wordt bekeken vanuit verschillende invalshoeken. In mijn werk mix ik dit alles door elkaar en maak er een geheel van. Ik analyseer niet, maar duik erin en ervaar het. 
 
Dit heeft alles met een doolhof te maken - het doolhof was het onderwerp van mijn afstudeerscriptie kunstgeschiedenis in 1975 - en dat thema blijkt bij mij onuitroeibaar te zijn. Kaarten, of ze nu oud zijn of modern, maar vooral zeer gedetailleerde wandelkaarten, blijven me boeien. Die prachtige patronen van hoogtelijnen! De voorpret van het bestuderen van zo'n kaart en het me voorstellen hoe het landschap, waar ik straks doorheen ga wandelen er uit zal zien¿. En aan de andere kant is er natuurlijk het landschap zelf, de realiteit van het echte landschap, van het me voortbewegen door dat landschap. Want daar gaat het me in feite altijd weer opnieuw om: het onderweg zijn en het zoeken. 
 
Hanny Reneman, woensdag 10 april 2002.

Voorjaar - Achterjaar

Jaap Gidding

Adrianus Koert

Naast de traditionele bloem- en landschapsdecors van het Blauw-Delfts, was er ook ruimte voor nieuwe ontwerpen. 
Hiervoor werden decors ontworpen door schilders die werkzaam waren bij De Porceleyne Fles zoals Leon Senf, J.T.M Visser, W.D. Oosterloo. 
Ook verleende De Porceleyne Fles opdracht aan zelfstandig werkende kunstenaars. 
Vooral in de crisisjaren '30 van de vorige eeuw werd geëxperimenteerd met vernieuwde decors. 
Daarmee werd getracht een groter, artistiek bewust publiek te bereiken door de productie van minder traditionele vormen en decors in gang te zetten. 
De omzet van het Blauw-Delfts was immers drastisch gedaald. 
Eén van de kunstenaars die werd gevraagd decors te ontwerpen was Jaap Gidding. 
Kenmerkend voor zijn werk is de expressieve wijze van decoreren die bestaat uit grillige lijnen in combinatie met op de natuur geïnspireerde vormen. 
De meeste ontwerpen van Gidding zijn symmetrisch. 
Opvallend is de overeenkomst die de decors op het aardewerk vertonen met die op de vazen van glas en de gordijnstoffen van zijn hand. 
De Porceleyne Fles behaalde hiermee niet de beoogde verkoopresultaten en de ontwerpen van Gidding werden slechts in blauw en goud uitgevoerd. 
Toch werden in 1943 opnieuw enkele ontwerpen van Gidding in productie genomen. 
Behalve voor De Porceleyne Fles ontwierp Gidding omstreeks 1925/26 ook voor de Plateelbakkerij Zuid-Holland (PZH) en Regina, twee aardewerkfabrieken in Gouda. Voor de PZH maakte hij circa 40 decors in de Art Deco-stijl die vergeleken kunnen worden met zijn ontwerpen voor de Glasfabrieken in Leerdam waar hij in de periode 1916-1930 glas versierde. 
Nadat Gidding in eerste instantie bestaand glas versierde, ging hij over tot het versieren van glas naar eigen ontwerp. 
De glasmodellen waren vergelijkbaar met bijvoorbeeld het hier afgebeelde vaas uit 1933 voor De Porceleyne Fles. 
De vorm is slank, met een getrapte voet en een licht naar buitengebogen liprand. De versieringsmotieven op het glas en aardewerk vertonen onderlinge overeenkomsten in de grillige lijnen en abstracte naturalistische motieven.

Questions? Please feel free to contact us. We would be happy to help you.

Contact

staande figuur van Judas Iscarioth tegen console boven het raam, rustend op het wapen van Delft. De figuur maakt deel uit van een groep van negen staande figuren, voorstellende heiligen, apostelen en geestelijken.

Beeld of balkdrager voorstellende Judas Iscarioth

Pieter de Hooch

Tegeltableau van 8x13 tegels waarop afgebeeld een gedeelte van het schilderij van Pieter de Hoogh, 'Een drinkende vrouw met twee heren en een dienstmaagd', ca. 1658.

Tegeltableau

Johannes Bosboom

Interieur van de Oude Kerk aan de Oude Delft met links het praalgraf van Maerten Harpertszoon Tromp en rechts de koorhekken. Gezien naar het zuidoosten met figuren in 17de eeuwse kleding.

Tekening

Tegel

Michiel van Mierevelt

Portret van Willem Lodewijk van Nassau-Dillenburg (1560-1620)

We bouwen aan een organisatie waar mensen met uiteenlopende achtergronden, kennis en ervaringen zich thuis voelen en bijdragen aan hoe we onze collectie en stad tonen. Op dit moment hebben wij de volgende openstaande vacatures:

Werken bij Museum Prinsenhof Delft

Vacatures

Portret van Chopin

Henriëtte Boerendans

De Kolk, 6 januari

De Torenstraat in Rotterdam met de Laurenskerk

Schutterij Delft

M.A.C. van Koppen

De set, waar deze vaas deel van uitmaakt, bestaat uit vier zeshoekige vazen die de diverse stadia van decoreren tonen. Een van de vazen is een onbeschilderde biscuit gebakken vaas. De hieropvolgende vaas is eveneens van onbeschilderd biscuit en voorzien van een merk. De derde biscuit vaas laat de volgende stap in het proces zien en is beschilderd met een toef bloemen. Langs de onder- en bovenrand zijn gestileerde bloemen en florale motieven aangebracht. De laatste vaas is het eindproduct, beschilderd en geglazuurd.

Set vazen

Herman Veldhuis

Hanengevecht

We zijn altijd op zoek naar vrijwilligers en invalkrachten voor het nostalgische Winkeltje Kouwenhoven. Een plek waar oudere generaties herinneringen op kunnen halen en jongere generaties de sfeer van vroeger kunnen proeven. De bezoekers kunnen hier terecht voor Oudhollands snoepgoed, blikken speelgoed, ouderwetse schoonmaakmiddelen en olielamponderdelen. Het ophalen van herinneringen levert regelmatig bijzondere gesprekken op over het verleden en heden van Delft.

Vrijwilliger Winkeltje Kouwenhoven

Boten bij maanlicht

Portret van Fra Angelico

Cliché met de tekst: Ex Libris, Qui sait être heureux sait tout, Jhr G.H.A. van Kinschot van Nieuw- en St. Joosland (Nieuw- en Sint Joosland of Nieuwland (Zeeuws: 't Nieuwe Land) is een dorp in het zuidoosten van Walcheren, aan de rand van dit eiland, in de gemeente Middelburg)

Cliché

Beeld

Armando

Schuldig landschap IV

Fahne

Jacob Samual Cohen Elion

penning op de opening van het Paleis voor Volksvlijt te Amsterdam

penning op de opening van het Paleis voor Volksvlijt te Amsterdam

The Museum Prinsenhof Delft holds a brilliant collection of Delft earthenware from the 17th to the 21st century. You will find unique masterpieces there, of course, such as a pair of flower holders and a set of pike tureens, but important archaeological finds as well. The Prinsenhof shows the development of the world-famous Delftware in the city where it was made. For the traces of the Delft earthenware industry can only be found here, in Delft.

Delftware

Het Kruithuis, 10 november

Jan Schoonhoven

Twintig horizontale regels, enigszins in reliëf gevormd, waarbij op elke regel zich in het midden een trapeziumvormig 'compartiment' bevindt dat bij elke volgende regel iets naar rechts of links verspringt. In het midden ontstaat zo een verticale slingerende 'lijn'.

R70-54

Richard Roland Holst

NV De Sphinx v/h Petrus Regout & Co

Nederlandsche Oliefabriek 

NOF deksel

Afgebeeld is Willem Frederik Karel prins der Nederlanden, prins van Oranje-Nassau, zoon van koning Willem I en Wilhelmina van Pruisen. Prins Frederik werd in ballingschap geboren op 28 februari 1797 in Berlijn. Aan het Pruisische hof groeide hij op. Na de restauratie van de Oranjes in 1813 zet hij voor het eerst voet in Nederland. Als tweede zoon van koning Willem I, kan hij aanspraak maken op de Nassause domeinen in het Duitse Rijk. Tijdens het congres van Wenen worden deze ingeruild voor het groothertogdom Luxemburg. In 1816 doet de prins afstand van zijn recht op Luxemburg, op verzoek van zijn vader. Vanaf 1815 tot 1862 woont Frederik de vergaderingen van de Raad van State bij en in 1816 wordt hij benoemd tot Grootmeester-nationaal der Vrijmetselaren. In 1825 trouwt hij met zijn nichtje Louise waardoor zijn toch al hechte banden met het Pruisische hof, verstevigen. Bij de troonsafstand van zijn vader, koning Willem I, neemt de prins ontslag uit alle openbare betrekkingen. In 1881 sterft de prins.

borstbeeld van Prins Frederik

Maarten van Heemskerck

In 1566 geeft Cornelis Musius – rector van het Sint Agathaklooster (later bekend als het Prinsenhof), humanist en dichter – opdracht aan Maarten van Heemskerck voor het schilderen van een altaarstuk met daarop de bewening van Christus. Het resultaat is een artistiek meesterwerk. 
Op dramatische wijze wordt het sterven van Christus weergegeven: Christus op de lijkwade in het midden, omringd door Maria, die wordt ondersteund door Apostel Johannes met een uitdrukking van diepe smart op zijn gezicht, Nicodemus (rechtsboven met zalfpot als attribuut), Maria Magdalena (met zalfflesje) die de voeten van Jezus net heeft gezalft, wijst naar de wond op zijn voet. Jozef van Arimatea (bij het hoofd van Christus) heeft zijn eigen graf aan Jezus ter beschikking gesteld. Hij toont de beschouwer het smartelijk vertrokken hoofd van de dode Christus. Op de achtergrond zien we Golgotha en drie kruizen (Calvarieberg). 
Prominent links vooraan zit een vrouw in rijkversierd kostuum. Ze kijkt ons recht aan, wijst met haar ene hand naar Christus en heeft in de ander zijn hand. Zij wordt geïdentificeerd als de heilige Agatha: ‘ze spoort de kloosterzusters aan tot contemplatie en gebed’ schrijft kunsthistoricus Ilja M. Veldman in haar publicatie (2024) over Maarten van Heemskerck. Die identificatie bevestigt de aanname dat het schilderij speciaal gemaakt is voor de kapel van het Agathaklooster. 
1566 was het jaar van de beeldenstorm. We weten niet precies wanneer, maar ergens kort daarna is het schilderij overgeplaatst naar het stadhuis. Veel katholieke kunst is in die roerige periode beschadigd of verloren gegaan. Daarmee is het een van de weinige schilderijen uit de collectie van het museum waarmee we de katholieke geschiedenis van Delft en de bijzondere nalatenschap van Cornelis Musius kunnen illustreren.

De bewening van Christus

'Uw slaoogst  slagen, naar allisan vragen'

Zhang Ling Yun

Plastiek

De Klaauw

Driedelig kaststel bestaande uit een balustervormige, geribde dekselvaas met klokvormig deksel waarop een zittende leeuw. Bekervazen zijn geribd. Beschildering in blauw met florale motieven.

Bekervaas

Fragment van komfoor

Door het geopende koorhek ziet men het schip, met enkele figuren en 2 honden. Aan de pijler het rouwbord van Adriaan Berckhout (1576-1620). Rechts een man met rode mantel, witte kousen en een zwarte hoge hoed. Links van deze man staat een man in zwart kostuum met witte kraag, naast hem een hond. Geheel rechts 3 spelende kinderen en links een grafdelver en een man gekleed in zwart kostuum met witte kraag en een zwarte hoge hoed. 
 
In de kerkinterieurs van Hendrick van Vliet spelen de Oude en Nieuwe Kerk in Delft vrijwel altijd de hoofdrol. In 1661 schildert hij in opdracht van Paulus Teding van Berkhout een kerkinterieur ter nagedachtenis aan diens vader Adriaen. Allerlei details verwijzen naar de overledene, zoals zijn grafsteen middenvoor en de monumentale epitaaf aan de zuil rechts. Het schilderij is een kerkinterieur maar dus bovenal een weergave van een plaats van herinnering.

Gezicht in de Nieuwe Kerk te Delft met de memorietafel van Adriaen Teding van Berkhout

Luizenkam, bodemvondst

Anoniem

Nicolaes Adriaensz. de Grebber

Jan Jorisz. van den Burgh

Nautilusbeker met musicerende faunen

William and Mary-stoel, rijk gesneden met hoge rugleuningen en betrekkelijk klein zitvlak.

Stoel

Heinrich Giebel

Antonio Moro

Dit portret toont Willem van Oranje in 1555 op 22-jarige leeftijd, het jaar waarin Karel V het gezag over de Bourgondische erfenis overdraagt aan zijn zoon Filips. Oranje staat dan aan het begin van een veelbelovende carrière aan het Bourgondische hof. Na de erfenis van het Franse prinsdom Orange in 1544, behoort Oranje tot de hoogste adel in de Nederlanden. Deze hoge positie blijkt wanneer Filips hem in november 1555 benoemt tot lid van de Raad van State en verkiest tot Ridder in de orde van het Gulden Vlies. In 1559 benoemt Filips hem tot stadhouder van Holland en West-Friesland, Zeeland en Utrecht. Het schilderij toont Oranje als veldheer in een pronkharnas met zijn linkerhand op een toernooihelm. In zijn rechterhand houdt hij een commandostaf.

Portret van Willem van Oranje op 22-jarige leeftijd

Verkade Fabrieken Zaandam

Juliana en Bernhard gedenkblikje voor de geboorte van Beatrix. Het beschuitje zit er nog in.

Wandtapijt Diana en haar jachtgezelschap

Objectgegevens

Heb je een opmerking?

Duik in onze collectie

R70-54

De bewening van Christus

Gezicht in de Nieuwe Kerk te Delft met de memorietafel van Adriaen Teding van Berkhout

Nautilusbeker met musicerende faunen

Portret van Willem van Oranje op 22-jarige leeftijd

R70-54

De bewening van Christus

Gezicht in de Nieuwe Kerk te Delft met de memorietafel van Adriaen Teding van Berkhout

Nautilusbeker met musicerende faunen

Portret van Willem van Oranje op 22-jarige leeftijd

R70-54

De bewening van Christus

Gezicht in de Nieuwe Kerk te Delft met de memorietafel van Adriaen Teding van Berkhout

Nautilusbeker met musicerende faunen

Portret van Willem van Oranje op 22-jarige leeftijd

Bekijk

Over ons

Bezoekadres

Op weg naar een nieuw museum

Blijf op de hoogte

Ga je akkoord met onze cookies?

Wandtapijt Diana en haar jachtgezelschap

Objectgegevens

Heb je een opmerking?

Duik in onze collectie

R70-54

De bewening van Christus

Gezicht in de Nieuwe Kerk te Delft met de memorietafel van Adriaen Teding van Berkhout

Nautilusbeker met musicerende faunen

Portret van Willem van Oranje op 22-jarige leeftijd

R70-54

De bewening van Christus

Gezicht in de Nieuwe Kerk te Delft met de memorietafel van Adriaen Teding van Berkhout

Nautilusbeker met musicerende faunen

Portret van Willem van Oranje op 22-jarige leeftijd

R70-54

De bewening van Christus

Gezicht in de Nieuwe Kerk te Delft met de memorietafel van Adriaen Teding van Berkhout

Nautilusbeker met musicerende faunen

Portret van Willem van Oranje op 22-jarige leeftijd

Bekijk

Over ons

Bezoekadres

Op weg naar een nieuw museum

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Blijf op de hoogte

Ga je akkoord met onze cookies?