Delft en Willem van Oranje (1533-1584) zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Wie is deze sleutelfiguur uit de Nederlandse geschiedenis? Ontdek hier de belangrijkste gebeurtenissen in zijn leven, van zijn geboorte tot aan zijn dood in het Prinsenhof. 

Wie was Willem van Oranje?

Willem van Oranje in vogelvlucht

Museum Prinsenhof Delft - Home

If you know when you will be visiting the museum, book your tickets now, online.

Book your tickets online

William the Silent

Expositie in Kabeldistrict Delft

Ontdek het Strandbeesten Mortuarium

Weet je al wanneer je ons museum gaat bezoeken? Je bestelt alvast eenvoudig je tickets online.

Koop je tickets alvast online

Kom nog één keer, voordat de deuren sluiten

Willem van Oranje

onbekend

Tafel

In februari 2024 heeft de gemeenteraad van Delft het definitieve akkoord gegeven op de verbouwings- en vernieuwingsplannen van ons museum. De deuren zijn op 5 januari 2025 gesloten. We zijn nu echt gestart met de verbouwing. Graag lichten we de grote veranderingen die het historische monument binnen én buiten zal ondergaan toe.

Bouwen aan een nieuw Museum Prinsenhof Delft

Verbouwing & vernieuwing

NBS, Oranje

Bord in het plat gedecoreerd met twee zotjes bij een hanengevecht. Rechts een rots met bloeiende takken, links bloeiende boom.

Bord

Oranje, LKP

Grafsteen

Rangonderscheidingsteken

Museum Prinsenhof Delft is open Tuesday - Sunday from 11 am - 5 pm. During school vacations the museum is also open on Mondays.

Plan your visit

Speld

Dekselvaas gedecoreerd met een rand met papegaaien op een tak en bloemen.

Dekselvaas

Graf Huis van Portugal en Nassau en d'Orange (Oranje)

Isaac van Haastert

De Markt met op de achtergrond de Nieuwe Kerk en rechts een gedeelte van het Stadhuis.

De Markt met op de achtergrond de Nieuwe Kerk en rechts een gedeelte van het Stadhuis.


L.J.C. Boucher

Firma M.M. Couvée

Prentbriefkaart

Koninklijke Begeer [Voorschoten]

Medaille van Verdienste van het Nederlandse Rode Kruis

Flip Hamers

Stoomvaart Maatschappij "Nederland"

Kwartetspel

faience- en tegelfabriek Westraven, 1661 -

Tegel CAFC-6 2003 Technische Universiteit Delft

Leon Senf

De Porceleyne Fles - Royal Delft

Deze vaas maakt deel uit van een groep voorwerpen die is uitgevoerd in de jaren 1924-1925 en lijkt los te staan van de overige producten van De Porceleyne Fles. De groep bestaat uit in blauw uitgevoerde vazen, schalen en kandelaars. Opvallend hierbij is de architectonische opbouw van de vorm en geometrische decoratie die de vorm volgt. Van een aantal van deze voorwerpen is de ontwerptekening bewaard gebleven. De totstandkoming van zowel de ontwerpen als de voorwerpen is onduidelijk. Twee vazen zijn gesigneerd door de eerder genoemde Leon Senf, namelijk een beker- en een dekselvaas. Een vijftal exemplaren is gesigneerd door de ontwerper en schilder J.T.M. Visser (dienstverband 1882-1943). 
De architectonische opbouw van de objecten is ontleend aan de Amsterdamse School. Deze expressionistische stroming in de bouwkunst en kunstnijverheid (circa 1915-1930) kenmerkt zich onder meer door de toepassing van zware, ruimtelijke vormen die zijn gebaseerd op bijvoorbeeld de parabool of het trapezium. De contouren worden geaccentueerd door golfranden, profileringen en weinig functionele details.

Bekervaas

Armando

Der Baum I

J.D. van Velzen

A.J. van Kampenhout

Een viertal borden, waarvan de eerste drie gelet op de randdecoratie een serie vormen, herdenkt een boeiende episode uit de geschiedenis van de Nederlandse Luchtpost. Aan het begin van de jaren '30 vervoerde de K.L.M. zowel passagiers als post op de lijn naar Nederlands-Indië. Met steun uit de scheepvaartwereld werd het 'Studie-Comité Snelpost Nederlands-Indië' opgericht om het postvervoer per lucht sneller te laten verlopen. In januari 1933 werd begonnen met de bouw van de 'Postjager' bij de vliegtuigfabriek Pander. Op 9 december van dat jaar begon de Postjager de reis die echter in Italië vanwege motorpech werd onderbroken. De post werd uiteindelijk meegenomen door het K.L.M.-toestel 'Pelikaan' die in dezelfde maand de befaamde kerstvlucht naar Nederlands-Indië maakte. Na gerepareerd te zijn, bracht de 'Postjager' de vlucht tenslotte tot een goed einde. Bij terugkomst in Nederland bleef het toestel aan de grond totdat het werd ingeschreven voor de luchtrace van Engeland naar Australië, de zogenoemde Melbourne-race. Deze race werd gehouden ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan van de Australische staat Victoria. Het toestel nam als de 'Panderjager' deel aan de race die in oktober 1934 van start ging, maar verongelukte te Allahabad. 
Ook de K.L.M. nam deel aan deze race met de bedoeling te bewijzen dat Nederland in staat was de langste luchtverbinding ter wereld regelmatig te onderhouden. Dit deelnemende K.L.M.-toestel was de nieuwe DC-2 'Uiver' dat behalve post ook passagiers vervoerde. Met een vliegtijd van ruim negentig uur heeft de Uiver deze race gewonnen tot grote vreugde van het Nederlandse volk. Een maand later echter verongelukte ook dit toestel op een versnelde kerstpostvlucht op de lijn Amsterdam-Batavia. In december 1983 ging eenzelfde type toestel als de 'Uiver' van start in de tweede versie van de Melbourne-race. Dit toestel keerde behouden in 1984 in Nederland terug.

Gedenkbord 'Londen - Melbourne Race October 1934'

Drie Posteleyne Astonne

Pieter Gerritsz. Kam

weduwe Kam-van der Kloot

Schotel (met doorboorde standring) met decor van bloemen en vogels in Chinese stijl. 
In het midden van het plat een vogel op een asymmetrisch floraal motief, omringd door een krans van zes florale motieven van tweeërlei soort en een spiraalband. 
Op de wand een ring van florale motieven zoals op het lat. Op de rand hetzelfde decor doorbroken door twee papegaaien en een dubbele concentrische ring. Het gehele decor opgevuld met gestrooide sterren en stippen.

Schotel

Het bord, dat is vervaardigd ter gelegenheid van het 25-jarig regeringsjubileum van Koningin Wilhelmina in 1923, toont aan de voorkant een oranjeboompje. In de takken boven het Oranjewapen staat 'Regeerings Jubileum Koningin Wilhelmina 6 sept. 1898 6 sept. 1923'. De rand is versierd met geometrische motieven en het opschrift ''t Is Oranje 't Blijft Oranje 't Is Oranje Boven'.

Bord t.g.v. regeringsjubileum koningin Wilhelmina

Christina Linaris-Coridou

Delft is een stad van vele culturen: vrouwen uit alle windstreken zijn in Delft samengestroomd en naast geboren en getogen Delftenaren komen wonen. Al deze vrouwen bieden daarom de stad Delft een wandkleed aan, om hun verbondenheid met elkaar en met de stad te laten zien, maar ook de gebundelde kracht van de vele culturen die Delft rijk is. 
 
Op vier locaties in de wijken Voorhof en Buitenhof kwamen Delftse vrouwen van verschillende nationaliteiten, achtergronden en leeftijden bijeen om te borduren aan een gezamenlijk kleed dat als thema 'aarde, water, vuur en lucht ' heeft. Elke groep borduurde een gedeelte waarbij elke vrouw afzonderlijk een stukje van het kleed invulde. In het voorjaar 2003 werden de kleden samengevoegd tot een groot, veelkleurig kunstwerk en werd het project afgesloten met een feestelijke presentatie. 
 
De kleden vormen een samensmelting van de vele culturen. Iedere cultuur levert een 'lapje' aan dit wandkleed en is zo vertegenwoordigd in dit project. Juist de universele taal van het handwerk, het samenwerken en de herkenning binnen de verschillende culturen leidt tot iets wat uitstijgt boven het maken van dit kunstwerk alleen. Het resultaat van Delftse Kleden is niet slechts de wandkleden, maar ook alles wat erachter schuilgaat, de verhalen, de ontmoetingen tussen vrouwen, de tegenslagen, de vondsten.

Delfts kleed

Voor de zichtbaarheid en het draagvlak van deze verbouwing en ter ondersteuning van de wervingscampagne is een Comité van Aanbeveling van grote toegevoegde waarde. De leden van het Comité hebben een achtergrond in de politiek, de cultuur of de zakelijke wereld; allen met een grote staat van dienst en vaak met een directe binding met Delft. Wij zijn dan ook zeer verheugd hier de lijst van Comitéleden te kunnen delen.

Comité van Aanbeveling

Delfts kleed; Lucht

Figuurplastiek

Rijk van Lavieren

Portret van Albrecht Dürer

Simon Fokke

Moord op Willem van Oranje door Balthasar Gerard te Delft, 10 juli 1584. 
Links schiet Bathasar Gerards, zijn hoed ligt op de grond. Rechts valt Willem van Oranje geraakt neer, een hond kijkt toe. Bovenaan de trap staan een man met een knaap.

'Prins Willem de I. wordt doorschoten, den 10 July 1584'

Arie Wassenburg

witgekalkte boerderij met bruin/rood dak in landschap. Van middenvoor naar de horizon een weg of een water richting een kerk. Rechts en links grasland met daarin bomen. Horizon kerk en bomen. Grijs/blauwe lucht

Boerderij in landschap

Paulus van Vianen

Tazza, drink- of offerschaal, bestaande uit een ondiepe schaal met daarop een door een lauwerkrans omsloten voorstelling van Mercurius met het afgehouwen hoofd van Argus (Ovidius, Metamorfosen, I 568-747), een losse dekplaat en een voetstuk 
Mercurius heeft het hoofd van Argus afgeslagen. Aan weeszijden van het dode lichaam de twee honden van Argus. Op de achtergrond een heuvelachtig landschap met ruïnes. Op de achtergrond rechts zit Juno met een pauw. Zij richt zich tot Jupiter die Io in een koe verandert. Daar weer achter is een vestingstad zichtbaar, waarschijnlijk gebaseerd op tekeningen die Paulus van Vianen zelf gemaakt heeft in Praag. In de lucht Juno in zijn strijdwagen getrokken door twee pauwen. 
 
In de rand een inscriptie die luidt:'Ter nagedachtenis van wijlen de Heer Michiel van Son en zijn Huysvrouwe Margaretha Kabernaal heeft haaren soon Michiel van Son dit aan de Rijswijkse Kerck vereert den 24.8. ber 1717'. 
De dekplaat is versierd met in reliëf uitgevoerde bladeren, zes smalle afgewisseld door beurtelings verschillende bredere bladeren. Het voetstuk heeft een vaasvormige nodus; hierop zijn drie opengewerkte voluten aangebracht met daartussen steeds de kop van een bok. Het zich verbredende onderstuk van de voet is voorzien van drie gevleugelde engelenkopjes met daarachter aan weerszijden een palmtak, terwijl de geprofileerde rand een uit symmetrische ornamenten samengestelde decoratie draagt. 
 
De voet is mogelijk van latere datum. De inscriptie op de rand van de schaal dateert uit 1747.

Tazza

Gerrit Pietersz. Kam

Ronde schotel met doorlopende voorstelling van drie vogels op bladeren van bloeiende planten en riethalmen. Op achterkant strepen en cirkels.

Herman Veldhuis

Tekening

Graf van Emanuel II van Portugal

Bord met op het plat een bloemboeket met strik en losse bloemen als randversiering.

Wandlamp

Cornelis Tulk

Cornelis Tulk (1803-1893) begint bij De Porceleyne Fles als jongetje van 10 jaar, niet ongebruikelijk in die tijd. Voor deze theepot is witbakkende klei gebruikt met een doorzichtig loodglazuur. Hierdoor wordt het witte tinglazuur van het traditionele Delftse aardewerk overbodig.

Theepot met 'Tulk-zonnebloemmotief'

Koninklijke Tichelaar Makkum

Schotel 'Gedenkt te sterven'

Groene tegel in de vorm van een wapenschild, kleurloos aan achterkant met aan voorkant de tekst: 'HAAGSE WANDELSPORT VERENIGING, DE VIERDAAGSCHE, VOORJAARSSERIE 1952' en een afbeelding van een ooievaar. 
 
Bovenaan is nog een oog waardoor een touwtje steekt als lusje om het object op te hangen.

De vierdaagsche, voorjaarsserie 1952

Scheerbekken

Nederlandsche Oliefabrieken Calvé Delft

Kwartetspel Oliefabrieken Calvé-Delft

Cliché

Kerkweg, Pijnacker

Fragment

Adrianus Koert

De met een fraai decor beschilderde vaas maakt deel uit van een groep voorwerpen die tot het tinglazuuraardewerk behoren. Vanaf circa 1895 trachtte de latere technisch directeur H.W. Mauser (1868-1940) de techniek van het traditionele Delftse tinglazuuraardewerk in ere te herstellen, dat zowel in een blauwe als een polychrome variant werd uitgevoerd. 
Naast de bekende vormen werd vooral voor dit type aardewerk een grote verscheidenheid aan modellen ontworpen door Adolf le Comte. Tot deze langgerekte vormen, vaak met decoratieve oren, behoren vazen, kannen en kandelaars die zijn beschilderd met Hollandse florale motieven en vrouwen in klederdracht. Zo werd het Hollandse karakter benadrukt. Behalve Le Comte leverden Leon Senf en de schilder L.E.F. Bodart (dienstverband 1888-1933) eveneens ontwerpen voor decors voor tinglazuuraardewerk. 
Evenals bij het in blauw gedecoreerde tingoed kampte de productie van het polychrome tinglazuuraardewerk eveneens met problemen. De oorzaak lag mogelijk in de veranderde samenstelling van de grondstoffen, de productiewijze en het stoken. De tinglazuur brokkelde af hetgeen moeilijkheden opleverde voor de schilders. In 1907 is nog een poging gewaagd met dezelfde techniek, maar nu met gebruikmaking van loodvrij tinemail. Helaas slaagde ook die toepassing niet en omstreeks 1910 werd de productie dan ook gestaakt.

Vaas

Zegelafdruk

Dekselpot

De Porceleyne Byl

Bord met standring, elfde bord uit serie van twaalf borden met voorstellingen van de walvisvaart, met over de gehele voorkant in blauw geschilderde voorstelling 'binnenvaren van de vloot'. 
Onderschrift: 'No 11. De Vloot Seijlt Binnen.'

bord 'No 11. De Vloot Seijlt Binnen.'

Bord met standring, vierde bord uit serie van twaalf borden met voorstellingen van de walvisvaart, met over de gehele voorkant in blauw geschilderde voorstelling 'lopen van de walvis'. 
Onderschrift 'No 4. 't Loopen van de Walvis.'

bord 'No 4. 't Loopen van de Walvis.'

Bord met standring, tweede bord uit serie van 12 borden met voorstellingen van de walvisvaart, met 
over de gehele voorkant in blauw geschilderde voorstelling ' vloot zeilt in het ijs'. 
Onderschrift 'No 2. De Vloot Seijlt in 't IJs.'

Bord 'No 2. De Vloot Seijlt in 't IJs.'

Bord met standring, twaalfde bord uit serie van twaalf borden met voorstellingen van de walvisvaart, met over de gehele voorkant in blauw geschilderde voorstelling 'koken van de traan'. 
Onderschrift: 'No 12. 't Kooken van de Traan.'

bord 'No 12. 't Kooken van de Traan.'

De Delftse Blik is het co-creatie programma met de stad en staat voor onze manier van werken. Namelijk met een open en nieuwsgierige blik op de wereld. We onderzoeken onze collectie en bevragen de iconen van ons museum: Willem van Oranje, Delfts Blauw en de Delftse Meesters. Daarbij gaan we op zoek naar stemmen die nog niet of onvoldoende gehoord worden. Zo maken we de verhalen van het museum completer en zo ervaren de bezoekers dat geschiedenis ook met hen te maken heeft.  Dit doen wij niet alleen, maar samen met mensen uit verschillende gemeenschappen in Delft.

De Delftse Blik laat je met een open en nieuwsgierige blik naar de museumcollectie kijken

Delftse Blik

Zoals ook elders droegen de weeskinderen in Delft tot 1920 een uniform. Deze pop draagt weeshuiskleding zoals deze door de meisje van Het Meisjeshuis werd gedragen.

Meisjeshuispop Delft

Beeld of balkdrager voorstellende Sint Andreas

Henricus Arnoldus Piccardt

Vaas met portret van Koning Willem I

gloeilamp

Adolf le Comte

Aan het einde van de negentiende eeuw bewerkstelligde tsaar Nicolaas II van Rusland (1868-1918) dat conflicten tussen volkeren door middel van arbitrage worden opgelost. 
Over deze kwestie werd in 1899 te Den Haag de eerste internationale conferentie gehouden. Hierbij werd besloten het nog op te richten Internationale Hof van Justitie en het Hof van Arbitrage in deze stad te vestigen. De Franse architect L.M. Cordonnier kreeg de opdracht een gebouw hiervoor te ontwerpen. Hij werkte daarbij samen met prof.ir. J.A.G. van der Steur. In 1913 werd de bouw voltooid van 'Het Vredespaleis' zoals dit bouwwerk al spoedig in de volksmond werd genoemd. De bouw werd mede mogelijk gemaakt door een genereuze schenking van de Amerikaanse filantroop Andrew Carnegie. Alle naties droegen bij door kunst- en kunstnijverheid objecten te schenken, hetgeen de samenwerking tussen de landen symboliseert. De decoratie van deze 'tempel voor de vrede' werd uitgevoerd door diverse kunstindustriële bedrijven waaronder Brouwers aardewerkfabriek Leiderdorp, De Porceleyne Fles en meubelbedrijf H. Pander en Zonen uit Den Haag. De leiding was in handen van de Haagse architect en decorateur Herman Rosse (1887-1965). 
Een schenking van de Nederlandse regering bestond uit de zeven glas-in-lood ramen boven de hoofdtrap. De opdracht tot vervaardiging werd verstrekt aan het atelier van Jan Schouten (1852-1937) die de opdracht doorspeelde aan Adolf le Comte. 
De zeven grote ramen bestaan uit een rond venster met hieronder een dubbel boograam en een titelraam. Volgens een verklaring van Le Comte symboliseren de afbeeldingen op deze ramen enerzijds de zegeningen van de Vrede, anderzijds de Oorlog en de hieruit voortvloeiende Dood met alle gevolgen van dien. Het ronde venster boven het middelste raam 'Pax in Terris' (Vrede op aarde), toont een zittende vrouwenfiguur met een muts op het hoofd. De armen houdt zij gestrekt aan weerszijden van haar lichaam. Deze zittende vrouw vertoont sterke overeenkomsten met de vrouw op deze schotel, die wordt geflankeerd door de personificaties van De Vrede en Justitia. Ongetwijfeld verwijst het opschrift 'Anno 1913 pax in terras' eveneens naar de voorstelling op dit roosvenster in het Vredespaleis.

Herinneringsschotel ter gelegenheid van de opening van het Vredespaleis

Vaandel van het Christelijk Fanfarecorps 'Soli Deo Gloria'

Eric van Dam

Museum Nusantara, 2000 - 2013

Affiche van de 'Oosterse Markt', gehouden op 11 augustus 1979

Benieuwd hoe Willem van Oranje verbonden is met het huidige Koningshuis? Op deze pagina brengen we de familieverbanden in beeld.

Maak kennis met de familieleden van Willem van Oranje

De familie van Willem van Oranje

Bram Bogart

Div. grijstonen. Bovenste helft vrij egaal donkergrijs, midden en onder lichtere grijstonen, dik opgebracht, zodat relief ontstaat.

Écriture satirique


Affiche van de 'Oosterse Markt', gehouden op 9 augustus 1980

De tekening bestaat uit schijnbaar losstaande lijnen, die samen misschien doen denken aan een figuur. Een grote cirkel, daaronder een lange horizontale lijn, daaronder twee kleine 'cirkels' en wat gekras, daaronder drie lijnen waarvan er twee ombuigen in een hoek van ongeveer 90 graden. 
De schriftuurachtige lijnen van het werk zijn te associeren met contouren van een landschap of we kunnen ze herkennen als resten van figuratie in abstract werk. De lijnen lijken geen vaste vorm te hebben en krijgen expressie mede door hun werking tov elkaar en het vlak.

Zonder titel

Kees Smits

Beschrijving van het (kunst)werk: Rechts een grote felblauwe afbuigende pijl. Links kleurvlakken, geplaatst in een soort 'kleurencirkel' in blauw-groen-geel-rood. Waterige vlekken in felle kleuren.

zonder titel

Museum Prinsenhof Delft

Affiche van de tentoonstelling 'Delfts blauw in alle kleuren. Het verhaal van een nationaal symbool', gehouden in museum het Prinsenhof van 26 september 2003 t/m 3 oktober 2004

Tentoonstellingsaffiche 'Delfts blauw in alle kleuren. Het verhaal van een nationaal symbool', 2003

Brandemandus

Het album bevat 82 bladen met in totaal 121 tulpen. Tulpen genoten in de zeventiende eeuw een enorme populariteit: talloze nieuwe soorten werden gekweekt en er werd druk in gespeculeerd. 
Dergelijke tulpenboeken komen voor in de inventarissen van Delftse verzamelingen, zoals die van Boudewijn de Man (1570-75 - na 1644) 
 
p.70 Aurora of Morgensterre van Delft; Op p.10 het vers 't kan verkeren van Bredero.Van sommige tulpen, waarin van 1634-1637 handel werd gedreven, zijn het gewicht en de prijzen vermeld.

Tulpenboek waarin 81 afbeeldingen van tulpen met de namen en soms gewicht en prijsvermelding

Kerstkaart Koninklijk Huis

De Porceleyne Fles

Bord met transferprint in mangaan. Op het plat is een bloempot met diverse bloemen en rondom bloemranken en vogels. Op de rand zijn diverse florale motieven. Op de achterkant staat in een zwart geschilderde tekst: 'Steen uit Engeland // En Glans van den Heer Piccardt // gebakken alhier den 2e Junij 1845 // Delft' 
 
H.A. Piccardt had veel concurrentie van het populaire Engelse industriële aardewerk, waardoor hij zijn traditionele tinglazuuraardewerkproductie aanpastte aan dit modernere goed. 
 
In 1804 verkoopt Dirck Harlees de plateelfabriek aan Henricus Arnoldus Piccardt. Harlees gaat hierbij tevens de verplichting aan Piccardt gedurende een periode van twee jaar wegwijs te maken in het plateelbakkersvak. Om concurrentie vanuit zowel het binnen- als buitenland het hoofd te bieden, ontwikkelde Piccardt een nieuwe techniek om een harder soort aardewerk te fabriceren. In vergelijking met de bestaande Delftse faience was dit een sterkere en goedkopere keramieksoort met een witte scherf. Hiermee werd getracht het Engelse roomkleurige aardewerk, het zogenaamde creamware van met name Josiah Wedgwood (1730-1795) te imiteren. Dit creamware werd al vanaf het midden van de achttiende eeuw geïmporteerd en vormde een serieuze bedreiging voor de Delftse markt. 
Piccardt reisde naar Engeland om het productieproces nader te bestuderen. In 1811 ging hij een compagnieschap aan met een zekere Herman Bezoet de Bie om 'te exerceeren de fabricq van Delftsch en Engelsch aardewerk', voor een periode van twaalf jaar. Twee jaar later werd deze overeenkomst ontbonden. Piccardt doet opnieuw een poging tot een samenwerkingsverband. Dit keer met de graveur Leonardus Schweickhardt die zich bezig zal houden met het 'drukken op aardewerk'. Alle moeite werd uiteindelijk beloond; voor bevredigende resultaten ontving hij diverse prijzen en eervolle vermeldingen.

Ronde, enigszins afgeplatte mosterdpot, rustend op rond conisch voetstuk, groot C-vormig oor; op de buik decor van diverse horizontaal lopende sierbanden, w.o. een tekstband: 'VREEST GODT HOUT SYN GEBODT'.

Mosterdpot

Maximiliaan van der Gucht

Stoel met los tapijtweefsel, waarschijnlijk gediend hebbende voor de vergaderingen van van Veerigraden. Tapisserie met een patroon van gestrooide bloemen (op een donker fond) en door een lint samengebonden en -gestrikte bloemtakken en -tuiltjes. 
 
Opdracht aan Van der Gucht 'een en veertich tapijte stolen daer onder eene presidiale armstoel' welke M. v.d. Gucht 8 mei 1662 aannam te vervaardigen. Uit het oorspronkelijke contract verder dat 'de heeren Burgemeesteren zullen tot voldoeninge van betalinge van de voorz. tapijten aan voorn. Van der Gucht cedeeren en opdragen zeeckere huysinge en de erve daerinne de voorn. Van der Gucht tegenswoordig woont, genaemt het Catarinen Convent, vrij sonder eenige oncosten van de opdrachte XL penningh, mitsgadens noch twee hondert guldens des zal bij Van der Gucht gehouden zijn gelijck hij belooft mits dese boven de voorsz. tapijten ten behoeven als voren te maecken een en veertich tapijte stoelen [...]'

IMPERIAL STACKS

Objectgegevens

Heb je een opmerking?

Duik in onze collectie

R70-54

De bewening van Christus

Gezicht in de Nieuwe Kerk te Delft met de memorietafel van Adriaen Teding van Berkhout

Nautilusbeker met musicerende faunen

Portret van Willem van Oranje op 22-jarige leeftijd

R70-54

De bewening van Christus

Gezicht in de Nieuwe Kerk te Delft met de memorietafel van Adriaen Teding van Berkhout

Nautilusbeker met musicerende faunen

Portret van Willem van Oranje op 22-jarige leeftijd

R70-54

De bewening van Christus

Gezicht in de Nieuwe Kerk te Delft met de memorietafel van Adriaen Teding van Berkhout

Nautilusbeker met musicerende faunen

Portret van Willem van Oranje op 22-jarige leeftijd

Bekijk

Over ons

Bezoekadres

Op weg naar een nieuw museum

Blijf op de hoogte

Ga je akkoord met onze cookies?

IMPERIAL STACKS

Objectgegevens

Heb je een opmerking?

Duik in onze collectie

R70-54

De bewening van Christus

Gezicht in de Nieuwe Kerk te Delft met de memorietafel van Adriaen Teding van Berkhout

Nautilusbeker met musicerende faunen

Portret van Willem van Oranje op 22-jarige leeftijd

R70-54

De bewening van Christus

Gezicht in de Nieuwe Kerk te Delft met de memorietafel van Adriaen Teding van Berkhout

Nautilusbeker met musicerende faunen

Portret van Willem van Oranje op 22-jarige leeftijd

R70-54

De bewening van Christus

Gezicht in de Nieuwe Kerk te Delft met de memorietafel van Adriaen Teding van Berkhout

Nautilusbeker met musicerende faunen

Portret van Willem van Oranje op 22-jarige leeftijd

Bekijk

Over ons

Bezoekadres

Op weg naar een nieuw museum

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Blijf op de hoogte

Ga je akkoord met onze cookies?