Emilia van Nassau kiest haar eigen liefde. Als dochter van Willem van Oranje had ze alles te verliezen. Wat dreef deze vrouw om zo’n risico te nemen? In een handgeschreven brief schrijft ze over haar besluit. Geïnspireerd door historische brieven van vrouwen zoals Emilia, riep het museum Delftse vrouwen op om hun verhaal te delen. Dat deden zij, net als Emilia, in een brief.

Stemmen die blijven

Prinsenhof delft homepage

Hendrick Goltzius

Hendrik Hondius (I)

Portret van Prins Willem I op 48 jarige leeftijd, kniestuk rechts geharnast met commandostaf in de rechterhand. In ovaal met randschrift. Het wapen boven (midden), vier symbolische voorstellingen, 4-regelig latijns onderschrift.

Portret van Prins Willem I

Zak, afkomstig uit de Weeskamer (stadhuis Delft), waarin officiële stukken (rechtstukken e.d.) in bewaard werden. Op de zak is een etiket genaaid waarop staat wat in de zak zit, (in dit geval stukken in een zaak van de Weesmeesteren der Stad Delft contra Alidia Anna De Roo). 
 
De tekst op het etiket luidt: 
'H[oge] Raade 
Weesmeesteren der Stad Delft Verw[eerde]rs in Raú Actie Contra Alidia Anna De Roo, Eijss[chere]sse 
I: Brouwer en P:V: Bleijswijk Adv{oca]ten 
H:V:Son Pr[ocureu]r'

Kogel

Binnenblad van de menukaart van het diner aangeboden aan H.M. de Koningin en Z.K.H. de Prins der Nederlanden door het Gemeentebestuur van Leiden in het voormalige Prinsenhof, Rapenburg 8, 20 mei 1954

Bezoek van H.M. de Koningin Juliana en Prins Bernhard aan Leiden, 1954

De achtkantige deksel is klokvormig en heeft een afgeplatte knop. Het deksel is versierd met bloemdecors en uit ruiten opgebouwde speerpuntvormige motieven.

Deksel

Haarlok van Hugo de Groot, met begeleidend briefje van A. van Oosten, 1911, waarin deze als koster van de Nieuwe Kerk, verklaart dat bij grafopenlegging even na de oprichting van het standbeeld op de Markt in 1886, steels een plukje haar van De Groot afgeknipt is.

Haarlokje van Hugo de Groot (1583 - 1645)

If you know when you will be visiting the museum, book your tickets now, online.

Book your tickets online

William the Silent

Daniel den Hengst

Doornenkroning Christus

Rijk van Lavieren

Riviergezicht met boten en een huis

Torenstraat R'dam

De cilindrische vazen hebben een omgekeerd convex-conische bodem op een hoge standring, een convex-conische schouder, en een omgekeerd concaaf-conische hals met een opstaande monding. Op de standring en langs de rand lopen banden met floraal motieven. De buik en de hals zijn gedecoreerd met bloesemtakken, vruchten, peulen, bladeren, vogels en vlinders.

Vaas

Johan Frederik Witte

Tekening

Betaaltafel

onbekend

Apothekerspot

Jackson Li

Plastiek

Arthur Stam

Zonder titel

Willem Hendrik Schmidt

Cornelis Cels

Portret van Cornelis Hoekwater (1801-1877)

Portret van Cornelis Hoekwater (1801-1877)

Portret van een jonge vrouw

Snuifdoos

Plateelbakkerij Zuid-Holland

Bord, vervaardigd ter gelegenheid van de geboorte van prinses Juliana, aan de voorkant in het plat gedecoreerd met een boompje met oranjeappels in een kuip. Voor de stam van de boom is een banderole met het opschrift 'D'Oranjeboom bloeit voort 30 April 1909'. Op de rand zjin oranjeappels tussen bladwerk geschiderd.

Bord vervaardigt ter gelegenheid van de geboorte van Juliana, 30 april 1909

Treurberk

Schaar

Schaal

Jan Schoonhoven

Ex libris H. Alsemgeest

Johannes Wierix

Willem Jacobsz. Delff

Portret van Christiaan van der Goes

Beker vervaardigt ter gelegenheid van de geboorte van prinses Juliana, met aan de voorkant met een boompje met oranje appels in een pot met oren. Op de banderol voor de stam is het opschrift 'D'Oranjeboom bloeit voort' aangebracht en aan weerszijden van de pot de datum '30 April 1909'.

Beker ter gelegenheid van de geboorte van prinses Juliana in 1909

Adolf le Comte

Jan van Lijnschooten

De Porceleyne Fles - Royal Delft

Dit soort klokken waren meestal onderdeel van een ensemble met vazen. Het Porselein-Biscuit wordt rond 1900 ontwikkeld en in 1902 geïntroduceerd op de Eerste Internationale Tentoonstelling van Moderne Decoratieve Kunst in Turijn. De kritieken zijn lovend.

Vaas van porselein-biscuit

Een erehaag van gidsen, padvindsters en kabouters voor de "MoVaVeDo" (Moeder Van Vele Dochters) op het binnenplein van de Lakenhal. (bron Leidsch Dagblad, 21 mei 1954)

Linderin

Rotterdam, Maasgezicht

Jacob Houbraken

Portret van Gijsbert van Bronkhorst-Batenburg

Herman Adolfsz

Portret van Hendrik IV van Frankrijk

Frans Brun

David Vinckboons

Frederik Hendrik, Frederik V van Bohemen en Ernst Casimir met hun gemalinnen en kinderen

Groen getint medicijnflesje; de hals en de lip zijn afgebroken.

Medicijnfles, bodemvondst

Ontwerp voor tegeltableau met drie friezen waarop putti de werkzaamheden in de fabriek tonen.

J. Jansen

Het Jacoba-aardewerk werd in 1897 in productie genomen. Ook hiervoor werden weer Nederlandse kleisoorten gebruikt en waren de modellen evenals de decors voornamelijk ontworpen door Adolf le Comte. De versiering bestaat uit abstracte, florale en figuratieve decoraties die met een puntig stokje in de klei worden gegrift en opgevuld met kleuroxides en metaalglazuren zoals op de hier afgebeelde vaas. De figuratieve voorstellingen vertonen typisch Hollandse taferelen die samen met de grondstoffen van eigen bodem het nationale karakter van het product benadrukten. Het technische procédé is in hoofdzaak ontwikkeld door de latere technisch directeur H.W. Mauser (1868-1940). 
Omdat dit aardewerk poreus was, konden de Jacoba-vazen naar keuze worden geleverd met een zinken binnenbak. Sommige objecten zijn voorzien van een reliëfstempel met de drukletters 'NF' (Nederlands Fabrikaat). Dit merk komt alleen voor op het Jacoba-aardewerk en enkele geglazuurde tegels van dezelfde kleisamenstelling. 
Net als het Berbas en Porselein-Biscuit, nam het Jacoba-aardewerk een bescheiden plaats in binnen de productie van De Porceleyne Fles. Het Jacoba-aardewerk vond weinig aftrek, zowel in binnen- als buitenland, en het kwam voor dat onverkochte zendingen door buitenlandse depothouders werden teruggestuurd naar Delft. Een belemmering vormde wellicht het ontbreken van een verkoopcatalogus tot 1900, waarin het Jacoba-aardewerk was afgebeeld. Desondanks werd dit sieraardewerk in 1899 in de Verenigde Staten geïntroduceerd. Waarschijnlijk waren de typisch Hollandse motieven vooral geliefd bij de buitenlanders. Ondanks het geringe commerciële succes, werd pas omstreeks 1950 door het Amsterdamse depot van De Porceleyne Fles het Jacoba uit de verkoop gehaald.

Schotel

Na de Midden-Javaanse periode 7de- 10de eeuw, die gekenmerkt wordt door een sterk Hindoeïstische invloed, krijgt de hofcultuur, die zich dan van Midden- naar Oost-Java heeft verplaatst, een steeds sterker Indonesisch karakter. Dit is vooral in de kunst merkbaar. De vormen worden vrijer en plastischer waarbij de onderwerpen niet uitsluitend meer zijn ontleend aan de Hindoeverhalen. Ook volksverhalen en karikaturen worden veelvudig uitgebeeld. Bekend uit deze periode zijn vooral de terracotta voorwerpen , die in grote hoeveelheden en vele variaties in Oost-Java zijn gevonden en die waarschijnlijk tot de volkskunst gerekend moeten worden. 
Het is vooral te danken aan de machtige koningkrijken van Kediri, Singasari en Majapahit, dat prachtige kunstvoorwerpen zijn vervaardigd. De vorsten gaven de kunstenaars en ambachtslieden opdrachten tot het bouwen van religieze bouwwerken, maar ook tot het vervaardigen van sieraden, religieuze en dagelijkse voorwerpen. Vooral de in brons gegoten objecten zoals: bellen, klokken, spiegels, talams (offerschalen), speelgoed en doosjes zullen tot de hofcultuur hebben behoord. 
Ook de bronzen ruiter te paard zal ongetwijfeld deel uitgemaakt hebben van deze zeer verfijnde hofcultuur. Gemakshalve noemt met dergelijke dierfiguren speelgoed, hetgeen ongetwijfeld berust op vergelijking met de uit Rajastan (India) bekende rijdende bronzen speelgoedfiguren. Dat men dergelijke sculpturen als speelgoed op Java vervaardigde lijkt onwaarschijnlijk. Veeleer zal dit karretje een ceremoniële of religieuze functie gehad hebben. Opvallend is dat deze sculptuur nagenoeg compleet is, op een wiel na dat later is bijgemaakt. De bodemplaat is opengewerkt en heeft een gebogen ruitvormig figuur. In het midden van de vier zijkanten is in relief gegoten bloemvormig sieraad. Merkwaardig is de enigszins platte ronde hoofdtooi van de man, die een leidsel in de hand houdt. Naast de ruiter loopt een voetknecht of bediende die iets op de schouders draagt. Duidelijk is te zien dat dit een gebochelde is. Dit is op zichzelf niet verwonderlijk wanneer men bedenkt dat in de wayang-literatuur de vorst gewoonlijk wordt vergezeld door een aantal clowneske, misvormde dienaren (panakawan). Ook het hoofddeksel doet sterk denken aan die van de panakawan. 
Voor op de borst van het paard bevindt zich een ring waardoor een touw geknoopt kan worden.

Ruiterfiguur

Harm Kamerlingh Onnes

De Oostpoort in Delft

Erik Pape

Beschrijving van het (kunst)werk: Op een beige ondergrond (waarin het doek doorschemert, evenals de omtrek van de latten van het spieraam) staan zwarte lijnen, die van linksonder, rondlopend via linksboven en boven naar rechtszij doorlopen. Binnen dit 'kader' van lijnen lichtblauwe en meer naar onder zwarte verfstreken (afgeschuurd). Boven de lijnen grijze verfstreken.

Maubert, juli '87

Erik Pape woont en werkt sinds 1969 in Delft, maar vindt zijn inspiratie vooral in Parijs. Daar kiest hij onderwerpen die hem opvallen in de stad, zoals deze grote ronde vijver in de Tuilerieën. Pape richt zijn aandacht op de vorm van het bassin en het zonlicht. En op het opspuitende water van de fontein. Door zijn vlotte manier van schilderen lijken de vijver en het park te draaien, terwijl het park juist een kalme oase in de drukke wereldstad is. Van dat drukke Parijs zelf is niet veel te zien, maar de atmosfeer van Papes schilderij is overduidelijk zuidelijk en zonnig.

Bassin rond

De vaas heeft cirkelvormige decoraties in reliëf en een Réflet Métallique glazuur in overwegend grijs en roze met vloeisporen. Het speciale glazuur geeft het voorwerp een metaalachtige schittering. In 1892 wordt het ‘Réflet Métallique’ ontwikkeld vanuit het zogenaamde ‘Berbas’ met iets doffere kleuren.

Op een lichte grijsblauwe achtergrond lopen donkere lijnen van linksonder naar rechtsboven, die in een flauwe s-bocht naar boven toe iets uitwaaieren. Boven loopt een brede witte horizontale baan, met middenop een kleine witte cirkel. Hieronder loopt een verticale wittige baan, die naar onder toe iets breder wordt.

Maanlicht over het Canal Grande, december 1989

Tegeltableau bestaande uit 3 x 3 tegels met een voorstelling van een bloemenmand met opschrift 'aan H T A', aan Hugo Tutein Nolthenius. 
 
De schilder Harm H. Kamerlingh Onnes (1893-1985) is een zoon van Catharina Augusta Tutein Nolthenius (Kitty; 1861-1936) en de schilder Menso Kamerlingh Onnes (1860-1925). Geïnspireerd door zijn buurman en oom Hugo begint Harm in 1933 met doldrieste pogingen glazuren van oosterse keramiek na te bootsen. Misschien zijn deze experimenten mede veroorzaakt door een reis van Harm in 1922-23 naar Nederlands-Indië, China en Japan. In de keuken aan de Nieuwe Plantage 30 mengen neef en oom er lustig op los, aan de hand van oude receptenboeken voor keramische glazuren. Van de glazuurproeven worden nauwkeurige aantekeningen in dagboeken gemaakt. Volgens overlevering explodeerde de keuken in het souterrain regelmatig. In de tuin van Hugo wordt zelfs een keramiekoven gebouwd naar oud model. Het modelleren van de keramische vormen gebeurt met de hand of op de draaischijf. Soms wordt er terug gegrepen op oude modellen als de Italiaanse apothekerspot. Ook tegels, met bloemen, en tableaus met voorstellingen van gezelschappen worden onder handen genomen. Harm wordt ook beïnvloed door Bart van der Leck die bevriend is met Hugo.

Tegeltableau met een voorstelling van een bloemenmand

Bram Bogart

Zwart / wit rechthoek

Het grote succes van het Blauw-Delfts zorgde voor een stijgende omzet waardoor er meer ruimte ontstond voor experimenten met de kleisamenstelling en de glazuren. De technische leiding was in handen van J.D. Offermans die van 1892 tot 1899 onderdirecteur was bij De Porceleyne Fles. Dit resulteerde in drie nieuwe vormen van aardewerk, namelijk het Berbas en de verfijning van dit product, het zogenoemde Reflet Métallique, voorts het Jacoba-aardewerk en het Porselein-Biscuit. 
Het Berbas werd uitgevoerd in binnenlandse kleisoorten en gedecoreerd met ondoorschijnende loopglazuren op onderkleuren. De vernieuwde, door Adolf le Comte ontworpen vormen waren handgedraaid. De presentatie van het Berbas vond plaats in 1892 tijdens de jaarvergadering van Artie et Industriae in het Muntgebouw te Amsterdam. De onconventionele vormen en kleurencombinaties trokken veel aandacht. Ondanks de lovende ontvangst verkocht het Berbas niet goed omdat het ontoegankelijk bleek voor het grote publiek. 
Kort nadat het Berbas op de markt was gebracht, werd nog in hetzelfde jaar het Reflet Métallique ontwikkeld. Kenmerkend hiervoor is de metaalglansglazuur die het voorwerp een goud-, brons- of andere metaalachtige schittering geeft. De wijze waarop de glazuren werden aangebracht, bepaalde mede de werking hiervan. Als het voorwerp werd ondergedompeld, vormde zich een egale, gladde laag. Het gevlamde effect werd evenwel bereikt door het glazuur met een kwast aan te brengen, hetgeen meestal gebeurde bij het Reflet. Een andere vorm is het bespatten van het voorwerp waardoor een gespikkelde decoratie ontstaat. 
Ondanks het feit dat zowel het Berbas als het Reflet Métallique in hetzelfde jaar op de markt werden gebracht, betreft het hier twee verschillende producten, zoals onder meer blijkt uit de rekeningboeken.

Dekservet

Franciscus Wilhelmus van der Haagen [Arnhem]

Foto

Ovale doos met deksel met filigrainwerk en compartiment. Binnenzijde verguld. Op de bodem gegraveerde voorstelling van Peleus en Andromeda.

Snuifdoosje met filigraindeksel

Portret van Georg Friedrich Händel 

Portret van Jan van Duivenvoorde. Admiraal van Holland. In ovaal met randschrift; 6-regelig onderschrift, Latijn.

Portret van Jan van Duivenvoorde

Charlotte de Bourbon, kniestuk links in rijk gebloemd gewaad met halsketting, staande geplooide kraag. In ovaal met randschrift, 4-regelig onderschrift. 
 
Charlotte is de derde echtgenote van Willem van Oranje.

Portret van Charlotte de Bourbon

De Roos

De zeskantige geribde vaas is gedecoreerd met een doorlopende voorstelling met een fabeldier tussen bloeiende takken met een insect, rotsen en wolken. Het lichtgewelfde deksel is op gelijke wijze versierd en voorzien van een platronde knop. Het decor is geinspireerd op Japanse Kakiemon-porselein.

Dekselvaas

Herdenkingsbord, met standring, met een schuin oplopende wand die aan de achterkant is beschilderd met gestileerde bloemen. 
De voorstelling aan de voorkant is over het hele oppervlak aangebracht en verbeeldt 'Vrouw Fortuna'. De godin staat op een bol onder een baldakijn met aan weerszijden een griffioen met een wapenschild. Onder haar het opschrift 'Eendracht maakt macht'. 
De allegorische voorstelling is in Renaissance stijl weergegeven en verwijst naar de 'wedergeboorte' van de Porceleyne Fles. 
 
Op de achterkant het opschrift 'De herleving van het oude / Delftsche / aardewerk / 13 mei 1879'. 
Dit bord werd in 1879 door Adolf le Comte ontworpen voor de 'Nationale Tentoonstelling van Nederlandsche en Koloniale Nijverheid' in Arnhem.

Herdenkingsbord 'Eendracht maakt macht'

Het werk heeft een voornameljik donkerblauwe achtergrond, met accenten in donkerrood, donkergroen, oker en zwart. In het midden een smalle witte kegelvorm op de punt, boven overgaand in twee brede golvende banen die links en rechts van de kegel diagonaal naar beneden lopen. Wit overheerst, in pastueus opgebrachte klodders en soms in het doek dat is vrijgelaten. Af en toe blauwe accenten daartussen.

Fontaine

Johan Hendrik Sikemeier

Glas-in-loodraam met het wapen van Willem van Oranje

Glas-in-loodraam met het wapen van Willem van Oranje

Tegelveld van 2x2 tegels met ieder een naar links staande krijger. Tegel met krijger met gepluimde hoed, krijger die een lans op zijn rechter schouder draagt, vaandeldrager en krijger met een lans in zijn rechterhand. Hoekvulling: Franse lelie.

Tegelveld

Jacques de Gheyn (II)

Portret van prins Maurits op zijn doodsbed

Gerrit Lazonder (Schoonhoven, 1796-1811)

Koperen ovaalvormig doosje, mogelijk een snuifdoosje, met scharnierend deksel met op deksel een borstbeeld van prins Maurits met randschrift 'Mauritius Auraniae Princeps Comes NAssauiae et Mursiae Marchio Verae Flissingae Eques Ordinis Periscelidis' 
(Maurits prins van Oranje, graaf van Nassau en Meurs, markgraaf van Veere en Vlissingen, Ridder in de Orde van de Hoosband). 
Op de rugzijde het wapen van prins Maurits en het randschrift: 'Honi soit qui mal y pense' (Schande aan hem die er kwaad van denkt). Op de wand van de doos Sint-Joris en de draak en arabesken.

De collectie

Sorteren op

Apothekerspot

Bord

Bord

Bord

Kan

Kan

Kom

Kom

Kom

Kom

Kom

Kom

Kom

Miniatuurschoen

Olielamp

Schaal

Ga je akkoord met onze cookies?