Weet je al wanneer je ons museum gaat bezoeken? Je bestelt alvast eenvoudig je tickets online.

Koop je tickets alvast online

Kom nog één keer, voordat de deuren sluiten

Willem van Oranje

Emilia van Nassau kiest haar eigen liefde. Als dochter van Willem van Oranje had ze alles te verliezen. Wat dreef deze vrouw om zo’n risico te nemen? In een handgeschreven brief schrijft ze over haar besluit. Geïnspireerd door historische brieven van vrouwen zoals Emilia, riep het museum Delftse vrouwen op om hun verhaal te delen. Dat deden zij, net als Emilia, in een brief.

Stemmen die blijven

Prinsenhof delft homepage

De Grieksche A

Daniël Marot

Adrianus Kocx

In eiken lijst ingelijste grote tegel, naar ontwerp van Daniel Marot, vervaardigd voor de inrichting van de tijdelijke woonruimte 'Water Gallery' van koningin Maria (zeer vermoedelijk voor de zogenaamde 'Dairy' of 'melkerij' behorende bij de 'Water Gallery'), waar zij verbleef tijdens de bouw van het nieuwe Koninklijk Paleis, Hampton Court van Koning Willem III en Koningin Maria. 
De tegel maakte oorspronkelijk deel uit van een tegeltableau, bestaande uit 4 (of 5) gestapelde tegels. 
 
De tegel is gedecoreerd met een fontein in de vorm van een dekselvaas met water spuitend uit maskertjes. Rondom het bassin putti drinkend uit wijnglazen en tazza met aan weerszijden zuilen versierd met portretten in medaillons. De bovenkant van de tegel is versierd met een guirlande.

Tegel uit de Water Gallery van Hampton Court

Pieter Adriaensz. Kocx

Johanna van der Heul

5-delig kaststel

Leon Senf

De Porceleyne Fles - Royal Delft

Bekervaas 'kamelenvaas'

Lies Cosijn

Jet Sielcken

Experimentele Afdeling van De Porceleyne Fles

Brilmensen

Van 18 oktober 2024 t/m 5 januari 2025 pakt Museum Prinsenhof Delft uit met de tentoonstelling De KunstParade. Verrassend – Kleurrijk – Hedendaags. Een omvangrijke selectie kunstwerken, van gevestigde en opkomende kunstenaars die een bijzondere band met Delft hebben, is voor het eerst samen te zien. In de feestelijk vormgegeven tentoonstelling geven 38 grote installaties, objecten, schilderijen en tekeningen een kijkje in de nieuwe beeldende kracht die de stad voortbrengt. De KunstParade strooit de werken als confetti over de museumzalen en ver daarbuiten én verrast keer op keer. Deze laatste tentoonstelling voor de tijdelijke sluit van het museum voor een grootschalige verbouwing, is een mooie opmaat naar het ‘nieuwe’ museum waarin er meer ruimte is voor kunst uit de 20ste en 21ste eeuw.

De KunstParade

We vertellen u graag meer over ons beleid.

Privacy- & cookiebeleid

Adriaen van Rysselbergh

Drie Posteleyne Astonne

Bord, zonder standring, over het hele bord versierd (in Kakiemon-stijl) met een bloeiende prunustak waarin een paradijsvogel.

Bord

Rond pauwenbord met pauwenveren in een vaas. Op de rand halve bloemmotieven aan weerszijden van bladornament tegen een achtergrond van spiralen.

Het zonder standring uitgevoerde bord is aan de voorkant beschilderd met een vrouw in een tuin omgeven door hekwerk. Buiten de tuin danst een zogeheten 'zotje' naast een tafel. De scene wordt afgesloten door rotsen en bloemen aan de rechterkant

Jacob van der Kool

Jan Teunis Dextra

Bord met op het plat medaillons gevuld met decor van huis en bloemmotieven. Op de rand bloemmotief.

Het zonder standring uitgevoerde bord loopt aan de achterkant enigszins bol naar het vlakke middendeel. De rand is versierd met gestileerde symbolen. Aan de voorkant is in het plat een Chinoiserie voorstelling geschilderd bestaande uit een rots voor bloeiende takken, een vliegende vogel en insecten, met in de achtergrond een paviljoen. De band op de rand bestaat uit lambrequins en acanthusbladeren. De gehele voorstelling is voorzien van vergulde details.

Zuster Margaretha van het Sint Agnesklooster

Delft is voor de Reformatie een vrome, katholieke stad. In de vele kloosters die de stad rijk is, worden prachtige versierde handschriften geschreven, vaak door de zusters. Dit is een brevier, een gebedenboek, dat hoogstwaarschijnlijk door zuster Margaretha in het St. Agnesklooster in Delft is gemaakt.

Het brevier van zuster Margaretha van het St. Agnesklooster in Delft

Lena ten Bosch

Stilleven met een pot met bloemen

De Metaale Pot

Lambertus Woutersz. van Eenhoorn

Margaretha Teckman

Een serie van acht borden met scenes uit de tabakshandel van de Hollandse tabakshandel uit de tweede helft van de zeventiende eeuw. Om het tafereel een toepasselijke tekst en een nummer en daar omheen een rijkversierde rand van bloem- en bladmotieven De acht borden maken deel uit van een serie van twaalf stuks, welke compleet aanwezig is in het Victoria and Albert Museum in Londen. Daar werden ze in 1907 aangeboden door J.H. Fitzhenry Esq. Deze borden zijn echter niet gesigneerd. De teksten wijken in onderdelen iets af. 
 
 
Tekst op dit met 1 genummerde bord: 
"Op 't houte vaartuigh in 't gevaar der woeste zee 
Soo haalt men baay tabak op de vergijnse ree"

'Met t Houte Vaertuigh Opt gevaer der Woste Zee Soo haeltmen Baij Taback Op de Verginij Ree'

Delft en Willem van Oranje (1533-1584) zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Wie is deze sleutelfiguur uit de Nederlandse geschiedenis? Ontdek hier de belangrijkste gebeurtenissen in zijn leven, van zijn geboorte tot aan zijn dood in het Prinsenhof. 

Wie was Willem van Oranje?

Willem van Oranje in vogelvlucht

Wie was Willem van Oranje? En waarom wordt hij vaak de Vader des Vaderlands genoemd? Op deze pagina lees je zijn levensverhaal. Van de alles veranderende erfenis op 11-jarige leeftijd tot de moord in het Prinsenhof.

Van de alles veranderende erfenis op 11-jarige leeftijd tot de moord in het Prinsenhof.

Het leven van Willem van Oranje

Hendrik Wijntje

Kaststel 'kamelenvaas'

Kom in de meivakantie naar het kabeldistrict en maak je eigen Strandbeestje!

Kinderworkshop Maak je eigen Strandbeest!

Het museum is tijdelijk gesloten voor verbouwing en venieuwing

Plan je bezoek

Op deze pagina frissen we je kennis over de Tachtigjarige Oorlog op.

Hoe Nederland een onafhankelijk land wordt

De Tachtigjarige Oorlog

Expositie in Kabeldistrict Delft

Ontdek het Strandbeesten Mortuarium

onbekend

Cilindervormige bus met los deksel, waarbij de draairanden nog zichtbaar zijn. 
De deksel met invallende rand valt over de mond van de pot.

De Porceleyne Schotel

Jan Pennis sr

Bord, met standring, met op het plat gedecoreerd met een gestileerd weergegeven, bloeiende zogenoemde theeboom voor een hekje. De voorstelling wordt omgeven door een kruisjesband. De rand toont vijf medaillons met bloemwerk. De vakken daartussen zijn opgevuld met gestileerd bladwerk. 
Op de achterkant drie sterren en drie ovalen. 
 
 
Het theeboomdecor werd in de tweede helft van de achttiende eeuw veelvuldig toegepast waarbij de diverse uitvoeringen in grote lijnen overeenkomen. Het werd zowel in blauw als in polychroom uitgevoerd. Vooralsnog lijkt het theeboommotief hoofdzakelijk voor te komen op Delfts platgoed.Het motief is ontleend aan een decoratie op het Chinese Kangxi porselein van een symmetrische heester.

Annet van den Assem

Zonder titel

Het eerste, op grote schaal naar de Republiek vervoerde oosterse porselein is het Kraakporselein. 
Met de oprichting van de VOC in 1602 werd dit in blauw op een witte ondergrond gedecoreerde goed in grote hoeveelheden aangevoerd en werd binnen korte tijd bijzonder populair. 
Dit porselein met onbekende modellen en exotisch aandoende decoraties vormde de eerste aanzet tot de vervaardiging van het Delfts aardewerk, dat toentertijd Hollands dan wel Delfts 'porselein' werd genoemd. 
Naar voorbeeld van het Kraakporselein werden eenden in een waterlandschap afgebeeld, bloeiende struiken of tot dan toe onbekende vogelsoorten. 
Uit de gloriedagen van de Delftse aardewerkindustrie zijn bijzonder fraaie nabootsingen van dit Kraakporselein bekend, zoals schotels, flessen en dekselpotten én decors die hiervan zijn afgeleid. 
Daarvan getuigt deze bekervaas, die is ontstaan nadat vanaf omstreeks 1876 de herproductie van traditioneel Delfts in gang werd gezet. 
Tevens werden afgeleide motieven afgebeeld op nieuwe vormen zoals is te zien in het tweede kwart van de twintigste eeuw uitgegeven verkoopcatalogus. 
Hieruit blijkt dat bijna drie eeuwen later de ooit succesvolle motieven van het Kraakporselein nog steeds met verve werden toegepast. 
Bovendien bracht men modellen uit vroeger tijden op de markt. 
Daarvan is deze bekervaas uit 1879 een treffend voorbeeld. 
Een schets van een vergelijkbaar model werd aangetroffen in een reisverslag van het schip de Gelderland dat in de eerste jaren van de zeventiende eeuw naar het Verre Oosten voer. 
Deze afbeelding maakt deel uit van een aantal schetsen die de vroegst bekende afbeeldingen vormen van Kraakporselein.

Bekervaas

Kom alles te weten over de verbouwing en vernieuwing

Bezoek ons infopunt!

Cornelis Tulk

Balustervaas met ‘Tulk-zonnebloemmotief’

Claes Jansz. Visscher II

Prent

Jan Heesterman

Boerderij aan rivier

Rijk van Lavieren

Landschap met bosrand en bomen op de voorgrond

Bram Zwartjens

Brug - Water - Licht

Identiteitsplaatje met de tekst (2x vermeld) Nederland, van Kinschot, Gaspard H.A. 
Het plaatje heeft een breeklijn.

Identiteitsplaatje G.H.A. (Gaspard) van Kinschot

Bakvorm

Fopkan

Adolf le Comte

J.D. van Velzen

Aan het einde van de negentiende eeuw bewerkstelligde tsaar Nicolaas II van Rusland (1868-1918) dat conflicten tussen volkeren door middel van arbitrage worden opgelost. 
Over deze kwestie werd in 1899 te Den Haag de eerste internationale conferentie gehouden. Hierbij werd besloten het nog op te richten Internationale Hof van Justitie en het Hof van Arbitrage in deze stad te vestigen. De Franse architect L.M. Cordonnier kreeg de opdracht een gebouw hiervoor te ontwerpen. Hij werkte daarbij samen met prof.ir. J.A.G. van der Steur. In 1913 werd de bouw voltooid van 'Het Vredespaleis' zoals dit bouwwerk al spoedig in de volksmond werd genoemd. De bouw werd mede mogelijk gemaakt door een genereuze schenking van de Amerikaanse filantroop Andrew Carnegie. Alle naties droegen bij door kunst- en kunstnijverheid objecten te schenken, hetgeen de samenwerking tussen de landen symboliseert. De decoratie van deze 'tempel voor de vrede' werd uitgevoerd door diverse kunstindustriële bedrijven waaronder Brouwers aardewerkfabriek Leiderdorp, De Porceleyne Fles en meubelbedrijf H. Pander en Zonen uit Den Haag. De leiding was in handen van de Haagse architect en decorateur Herman Rosse (1887-1965). 
Een schenking van de Nederlandse regering bestond uit de zeven glas-in-lood ramen boven de hoofdtrap. De opdracht tot vervaardiging werd verstrekt aan het atelier van Jan Schouten (1852-1937) die de opdracht doorspeelde aan Adolf le Comte. 
De zeven grote ramen bestaan uit een rond venster met hieronder een dubbel boograam en een titelraam. Volgens een verklaring van Le Comte symboliseren de afbeeldingen op deze ramen enerzijds de zegeningen van de Vrede, anderzijds de Oorlog en de hieruit voortvloeiende Dood met alle gevolgen van dien. Het ronde venster boven het middelste raam 'Pax in Terris' (Vrede op aarde), toont een zittende vrouwenfiguur met een muts op het hoofd. De armen houdt zij gestrekt aan weerszijden van haar lichaam. Deze zittende vrouw vertoont sterke overeenkomsten met de vrouw op deze schotel, die wordt geflankeerd door de personificaties van De Vrede en Justitia. Ongetwijfeld verwijst het opschrift 'Anno 1913 pax in terras' eveneens naar de voorstelling op dit roosvenster in het Vredespaleis.

Herinneringsschotel ter gelegenheid van de opening van het Vredespaleis

Nadat Joost Thooft in 1876 de fabriek had overgenomen van Geertruida Piccardt, begon hij met proeven om het Blauw-Delfts aardewerk te verbeteren en de productie hiervan nieuw leven in te blazen. Wel bleef hij vuurvaste stenen en gebruiksaardewerk vervaardigen. 
In tegenstelling tot het traditionele Delftse aardewerk met een gele scherf, trachtte Thooft uit te gaan van witbakkend aardewerk. Dit aardewerk werd samengesteld uit vier soorten aarde waarvan een witbakkende plastische klei uit Devon (Engeland) het hoofdbestanddeel vormde. Hieraan werd onder andere porseleinaarde (kaolien) toegevoegd om de gewenste witheid te verkrijgen. Na de eerste bakgang kon direct op de witte, harde scherf worden geschilderd. 
De eerste jaren na de overname bestonden uit een reeks experimenten om de kwaliteit te verbeteren. 
De cilindrische bekervaas is evenals de andere voorwerpen uit deze groep beschilderd met het zogenoemde 'Tulk-zonnebloemmotief' dat is ontworpen door de plateelschilder Cornelis Tulk die van 1814 tot 1887 bij het bedrijf werkte. 
Dit decor werd in de eerste jaren van de wederopbouw veelvuldig op het nieuwe product toegepast. Het zonnebloemmotief is uitgevoerd in een blauwe beschildering en wordt vooral gebruikt om cartouches op te vullen. 
 
Op 24 februari 1884 herdacht 'de laatste der oud-Delftsche plateelschilders, de tachtigjarige Cornelis Tulk, den dag waarop hij, tien jaren oud, als leerling zijns vaders in dienst trad bij de plateelbakkerij' zo vermeldt een artikel uit 1885. 
Toen werd in een aflevering van De Navorscher uitgebreid stilgestaan bij dit heuglijke feit. 'De tegenwoordige eigenaars dier fabriek, de heeren Joost Thooft en Labouchere, boden hem te dezer gelegenheid een feest aan' zo wordt gemeld. Opvallend waren de vele blijken van waardering, 'die den wakkeren en nog onvermoeiden grijsaard ten deel vielen, niet alleen van zijne patroons, maar ook van zijne mede-werklieden en vooral van de schilders en schilderessen, die allen erkenden, dat zij de kunst, die het Delfsch aardewerk weder in eere bracht, van hem hebben geleerd'.

Bekervaas met 'Tulk-zonnebloemmotief'

Rangonderscheidingsteken (sterren), militair groen en koperkleurig. 
 
Het betreft hier 2 militaire sterren, vastgezet op een groen, rechthoekig (hoeken 'afgerond') stukje textiel. 
 
Dit is een insigne voor een 1ste luitenant.

Rangonderscheidingsteken

Jaap Gidding

Adrianus Koert

Naast de traditionele bloem- en landschapsdecors van het Blauw-Delfts, was er ook ruimte voor nieuwe ontwerpen. 
Hiervoor werden decors ontworpen door schilders die werkzaam waren bij De Porceleyne Fles zoals Leon Senf, J.T.M Visser, W.D. Oosterloo. 
Ook verleende De Porceleyne Fles opdracht aan zelfstandig werkende kunstenaars. 
Vooral in de crisisjaren '30 van de vorige eeuw werd geëxperimenteerd met vernieuwde decors. 
Daarmee werd getracht een groter, artistiek bewust publiek te bereiken door de productie van minder traditionele vormen en decors in gang te zetten. 
De omzet van het Blauw-Delfts was immers drastisch gedaald. 
Eén van de kunstenaars die werd gevraagd decors te ontwerpen was Jaap Gidding. 
Kenmerkend voor zijn werk is de expressieve wijze van decoreren die bestaat uit grillige lijnen in combinatie met op de natuur geïnspireerde vormen. 
De meeste ontwerpen van Gidding zijn symmetrisch. 
Opvallend is de overeenkomst die de decors op het aardewerk vertonen met die op de vazen van glas en de gordijnstoffen van zijn hand. 
De Porceleyne Fles behaalde hiermee niet de beoogde verkoopresultaten en de ontwerpen van Gidding werden slechts in blauw en goud uitgevoerd. 
Toch werden in 1943 opnieuw enkele ontwerpen van Gidding in productie genomen. 
Behalve voor De Porceleyne Fles ontwierp Gidding omstreeks 1925/26 ook voor de Plateelbakkerij Zuid-Holland (PZH) en Regina, twee aardewerkfabrieken in Gouda. Voor de PZH maakte hij circa 40 decors in de Art Deco-stijl die vergeleken kunnen worden met zijn ontwerpen voor de Glasfabrieken in Leerdam waar hij in de periode 1916-1930 glas versierde. 
Nadat Gidding in eerste instantie bestaand glas versierde, ging hij over tot het versieren van glas naar eigen ontwerp. 
De glasmodellen waren vergelijkbaar met bijvoorbeeld het hier afgebeelde vaas uit 1933 voor De Porceleyne Fles. 
De vorm is slank, met een getrapte voet en een licht naar buitengebogen liprand. De versieringsmotieven op het glas en aardewerk vertonen onderlinge overeenkomsten in de grillige lijnen en abstracte naturalistische motieven.

Twee kolfballen in een bandijzeren opbergmogelijkheid met slotje. (Eén kolf en twee ballen werden geschonken door de heer C. Schouten, lid van Eensgezindheid).

Kolfballen

Henricus Arnoldus Piccardt

De Porceleyne Fles

In 1804 verkoopt Dirck Harlees de plateelfabriek aan Henricus Arnoldus Piccardt. Harlees gaat hierbij tevens de verplichting aan Piccardt gedurende een periode van twee jaar wegwijs te maken in het plateelbakkersvak. 
Om concurrentie vanuit zowel het binnen- als buitenland het hoofd te bieden, ontwikkelde Piccardt een nieuwe techniek om een harder soort aardewerk te fabriceren. 
In vergelijking met de bestaande Delftse faience was dit een sterkere en goedkopere keramieksoort met een witte scherf. 
Hiermee werd getracht het Engelse roomkleurige aardewerk, het zogenaamde creamware van met name Josiah Wedgwood (1730-1795) te imiteren. 
Dit creamware werd al vanaf het midden van de achttiende eeuw geïmporteerd en vormde een serieuze bedreiging voor de Delftse markt. 
Piccardt reisde naar Engeland om het productieproces nader te bestuderen. 
In 1811 ging hij een compagnieschap aan met een zekere Herman Bezoet de Bie om 'te exerceeren de fabricq van Delftsch en Engelsch aardewerk', voor een periode van twaalf jaar. 
Twee jaar later werd deze overeenkomst ontbonden. 
Piccardt doet opnieuw een poging tot een samenwerkingsverband. 
Dit keer met de graveur Leonardus Schweickhardt die zich bezig zal houden met het 'drukken op aardewerk'. 
Alle moeite werd uiteindelijk beloond; voor bevredigende resultaten ontving hij diverse prijzen en eervolle vermeldingen. 
 
De cilindrische apothekerspot of albarello is voorzien van een korte nek en een lage ingesnoerde voet. De voorkant van de pot is beschilderd met het opschrift "MANNA.CALIBR", dat wordt omgeven door een bloemenkrans aan de onderkant bijeen gehouden door en strik.

Apothekerspot

Fons Brasser

wit vel papier met daarop over drie zijden rechte lijnen, het papier deels afgescheurd zodat de lijnen doorlopen op het paneel erachter. De zuiverheid van het witte papier, de rationaliteit van de rechte lijn worden weersproken door de intuïtieve tegenhanger, het inscheuren van het papier.

Marijke van Vlaardingen

Vaas

Anoniem

De slag van Constantijn de Grote anno 312 tegen de tiran en christenvervolger Marcus Aurelius Valerius Maxentius bij de Schipbrug Milvius. Op de voorgrond een ruitergevecht over de volle lengte . l.m. een tweede groep vechtenden en op de achtergrond over de volle lengte een stad met daarboven een wolkenpartij. Onderschrift: 'IMP. CAES CONSTANTINUS PROSTRATO AD PONTE milvivaa.tiranno.maxentio post gravis ccc fere anorum.'

De slag van Constantijn de Grote tegen M.  Aurelius Maxentius bij de schipbrug Milvius

Herdenkingsbord, met standring, met een schuin oplopende wand die aan de achterkant is beschilderd met gestileerde bloemen. 
De voorstelling aan de voorkant is over het hele oppervlak aangebracht en verbeeldt 'Vrouw Fortuna'. De godin staat op een bol onder een baldakijn met aan weerszijden een griffioen met een wapenschild. Onder haar het opschrift 'Eendracht maakt macht'. 
De allegorische voorstelling is in Renaissance stijl weergegeven en verwijst naar de 'wedergeboorte' van de Porceleyne Fles. 
 
Op de achterkant het opschrift 'De herleving van het oude / Delftsche / aardewerk / 13 mei 1879'. 
Dit bord werd in 1879 door Adolf le Comte ontworpen voor de 'Nationale Tentoonstelling van Nederlandsche en Koloniale Nijverheid' in Arnhem.

Herdenkingsbord 'Eendracht maakt macht'

Jacobus Anthonie Meessen

Chineesche Njonja

Carel Adolph Lion Cachet

Het hier getoonde, uit twee tegels bestaande tableau is ontworpen door de veelzijdige sierkunstenaar C.A. Lion Cachet (1864-1945). 
Het omvangrijke oeuvre van Lion Cachet omvat velerlei ontwerpen voor onder andere complete interieurs van woonhuizen en passagiersschepen, interieurstoffen en bankbiljetten. 
Bovendien was Lion Cachet op alle denkbare keramische werkterreinen actief. 
Zo ontwierp hij sieraardewerk in allerlei technieken, gebruiksaardewerk, bouwkeramiek, tegeltableaus en mozaïeken. 
Voorts nam hij gelegenheidsopdrachten aan. 
Voor de uitvoering van zijn ontwerpen zocht hij producenten bij onder meer de belangrijkste Nederlandse aardewerkfabrieken. 
Eén hiervan was De Porceleyne Fles. 
Hoe dit contact met deze fabriek werd gelegd is onduidelijk. 
Mogelijk gebeurde dit via zijn zwager J.R. Tutein Nolthenius, directeur van de Calvé-fabriek te Delft. 
In 1909 ontwierp Lion Cachet een tegeltableau met het wapen van Amsterdam, dat werd omgeven door leeuwen. 
Het tableau werd aangebracht op de schoorsteenboezem van de salon van de Amsterdamse jurist Th.G. Dentz van Schaick. 
Aan weerszijden werd het geflankeerd door een fries met gestileerde leeuwen steeds over twee tegels uitgevoerd. 
De leeuwen waren beurtelings naar links of rechts gericht. 
Het patroon van een leeuw op ons tegeltableau (circa 1910) werd door middel van een loden sjabloon uitgespaard op een fond van wit reflet. 
Aan het einde van dit langdurige proces werd het goud opgeschilderd en met een lage temperatuur ingebakken.

Tegeltableau

Jan van Lijnschooten

Dit soort klokken waren meestal onderdeel van een ensemble met vazen. Het Porselein-Biscuit wordt rond 1900 ontwikkeld en in 1902 geïntroduceerd op de Eerste Internationale Tentoonstelling van Moderne Decoratieve Kunst in Turijn. De kritieken zijn lovend.

Vaas van porselein-biscuit

G. van Heijenoort

Dit soort klokken waren meestal onderdeel van een ensemble met vazen. Het Porselein-Biscuit wordt rond 1900 ontwikkeld en in 1902 geïntroduceerd op de Eerste Internationale Tentoonstelling van Moderne Decoratieve Kunst in Turijn. De kritieken zijn lovend.

Klok van porselein-biscuit

Johannes Wierix

Portret van Willem Bloys van Treslong

Met de nieuwe types: het Berbas met het Reflet Métallique en het Jacoba-aardewerk speelde Adolf le Comte in op de nieuwe productiemogelijkheden. 
Hiervan bleef de productie echter een nevenactiviteit naast de productie van Blauw-Delfts en traditioneel aardewerk. 
Bij de nieuwe types stond het ambachtelijke aspect voorop. 
Zowel het vormen van de voorwerpen als het beschilderen gebeurde handmatig. 
Het derde vernieuwde product, het Porselein-Biscuit, is anders van karakter dan het Berbas en Jacoba-aardewerk. 
Het werd rond 1900 ontwikkeld en in 1902 geïntroduceerd op de Eerste Internationale Tentoonstelling van Moderne Decoratieve Kunst in Turijn waar de kritieken lovend waren. 
Desondanks werd deze productie nooit echt populair bij het grote publiek en werd de fabricage dan ook na enkele jaren gestaakt. 
Het product bestaat uit een mat, ongeglazuurd porselein dat is versierd met een ingegrifte abstracte decoratie gecombineerd met slibvlakjes in blauw, groen, rood of zwart. 
De lijnen zijn opgevuld met goud. Le Comte was ook nu verantwoordelijk voor het ontwerpen van de decors en de modellen. 
Het assortiment bestaat voornamelijk uit vazen, aangevuld met een enkele tegel of pendule. 
De keuze voor het vervaardigen van porselein kwam deels voort uit het streven de kwaliteit te verbeteren en poreusheid tegen te gaan. 
Ook zal het een concurrerende reactie zijn geweest op het zo populaire eierschaalporselein van de Haagse plateelbakkerij Rozenburg. 
Het ongeglazuurde porselein was voor gebruik echter niet geschikt omdat het vuil aantrok. 
De binnenkant van het gebruiksgoed werd daarom voorzien van een transparant glazuur. 
Deze vaas die aan de binnenkant is geglazuurd, is een voorbeeld van deze Porselein-Biscuit productie. 
De ingegrifte symmetrische decoratie bestaat uit gestileerde florale motieven van met goud ingekleurde lijnen en groen porseleinslib.

De grafisch kunstenaar Theo van Hoytema ontwierp slechts één jaar (1897-1898) voor De Porceleyne Fles. 
Hoe dit contact tot stand is gekomen, is onbekend. 
Mogelijk kreeg hij in de jaren tachtig opdracht gelegenheidsaardewerk te ontwerpen. 
Dit zou geleid kunnen hebben tot kennismaking met aardewerk en de fabriek. 
Het vroegst bekende stuk dat met zekerheid bij De Porceleyne Fles is vervaardigd en door Van Hoytema beschilderd, is een wandbord met vijf eenden. 
Het is bekend dat Van Hoytema in het totaal vijf ontwerpen heeft geleverd voor vazen. 
Drie vazen van deze groep, die deel uitmaakt van de collectie van de Gemeentemusea Delft, dragen het signatuur van Van Hoytema. 
Het vaasje met een muis doet denken aan de stijl van Van Hoytema, maar draagt evenwel het signatuur van Leon Senf. 
Van de gemerkte vaas met maraboes is de gesigneerde ontwerptekening bewaard gebleven. 
Daarop zijn de vogels licht bollend getekend, waardoor het lijkt alsof zij aan elkaar zijn gekleefd. 
Hieruit blijkt dat het motief is aangepast aan de vorm van de vaas. 
Dit gebeurde ook bij de andere exemplaren, zoals de langgerekte vaas met ooievaars. 
Bij alle ontwerpen valt op dat Van Hoytema zijn tekenstijl heeft weten te behouden.

Vaas met maraboes

Jacobus Buys

'Den Hertog van Alva, Eischt den 10e Pennink'

From 18 October 2024 until 5 January 2025, the Museum Prinsenhof Delft is pulling out all the stops with its exhibition The ArtParade. Surprising – Colourful – Contemporary. Never before have we exhibited such a comprehensive selection of works of art by established and emerging artists with a special connection to Delft. In the festively designed exhibition, 38 large installations, objects, paintings and drawings give a glimpse of the new visual power the city generates. The ArtParade scatters the works like confetti over the museum’s galleries and outside them, with surprise following surprise. This final exhibition, preceding the museum’s temporary closing for a major refurbishment, is a wonderful prelude to the ‘new’ museum, where there will be more room for art from the 20th and 21st centuries.

The ArtParade

Robert Smit

Jean Lurçat's choice (Babetto's research)

Mand

Deze vaas maakt deel uit van een groep voorwerpen die is uitgevoerd in de jaren 1924-1925 en lijkt los te staan van de overige producten van De Porceleyne Fles. De groep bestaat uit in blauw uitgevoerde vazen, schalen en kandelaars. Opvallend hierbij is de architectonische opbouw van de vorm en geometrische decoratie die de vorm volgt. Van een aantal van deze voorwerpen is de ontwerptekening bewaard gebleven. De totstandkoming van zowel de ontwerpen als de voorwerpen is onduidelijk. Twee vazen zijn gesigneerd door de eerder genoemde Leon Senf, namelijk een beker- en een dekselvaas. Een vijftal exemplaren is gesigneerd door de ontwerper en schilder J.T.M. Visser (dienstverband 1882-1943). 
De architectonische opbouw van de objecten is ontleend aan de Amsterdamse School. Deze expressionistische stroming in de bouwkunst en kunstnijverheid (circa 1915-1930) kenmerkt zich onder meer door de toepassing van zware, ruimtelijke vormen die zijn gebaseerd op bijvoorbeeld de parabool of het trapezium. De contouren worden geaccentueerd door golfranden, profileringen en weinig functionele details.

Coenraet Decker

Twee koperplaten van het panorama van Delft van de 'Caert Figuratief'.

Koperplaten van het panorama van de 'Caert Figuratief'

De schaapsherder

Cornelis Hartog

Fles

J.C. Fool

Christus aan kruis op Golgotha

Theepot

Op 10 juli 1584, wordt in het Prinsenhof Willem van Oranje doodgeschoten. De kogelgaten die achterblijven in de muur, herinneren nog elke dag aan deze tragische en cruciale gebeurtenis uit de Nederlandse geschiedenis. In Museum Prinsenhof Delft ervaar je het verhaal van prins Willem van Oranje in Delft. Wat zijn komst betekende voor de stad en hoe hij en zijn nakomelingen het fundament van dit land legden. In het Prinsenhof loop je door de vertrekken waar Willem van Oranje en zijn familieleden verbleven, en sta je oog in oog met de kogelgaten.

De visite van H.M. Henriëtta Maria van Groot Brittanië aan Adrianus Paauw

De Paauw

Het zonder standring uitgevoerde bord heeft een vlak middendeel en een schuinoplopende wand. De decoratie aan de voorkant toont het vaak op Delfts afgebeelde chinoiserie decor van het bliksemmotief in combinatie met gestileerde wolken, bloesemtakken en cartouches met bloemen en bladeren. 
Mogelijk is dit decor afgeleid van een Japanse Imari voorstelling met hekwerk of kronkelende twijgen.

Joris Geurts

Beschrijving van het (kunst)werk: Groot wit doek waarop in paarse tinten (varierend van rood tot zwart) geometrische vormen lijken te zijn gedrukt (als een afdruk van een stempel).

schaal

Delft, Oostpoort

Drie windmolens in landschap

Ketel

Verkade Fabrieken Zaandam

Juliana en Bernhard gedenkblikje voor de geboorte van Beatrix. Het beschuitje zit er nog in.

Juliana en Bernhard gedenkblikje

Brug - Sleutelwerk - Water

Inktstel

Identiteitsplaatje "30941 Oflag XIII B Teillager zb.V

De bloemenhouder bestaat uit een voetstuk, een vaasgedeelte en een uit twee segmenten samengestelde deksel met tuiten. Ineen gedraaide slangen zijn als handvat gemodelleerd en spreiden zich uit over het oppervlak van het vaasgedeelte. 
 
Wat betreft de vorm gaat het om een westers model dat zoals de knerrenrand op het voetstuk aantoont, deels is geinspireerd op (edel)metalen voorbeelden. Het hoofdzakelijk in westerse stijl weergegeven, florale decor wordt afgesloten door in oosterse stijl uitgevoerde randen op het voetstuk en de in spaartechniek opgevulde lambrequins op het vaasgedeelte met de deksel. Het fraaie bloemwerk met rondvliegende insecten is evenals op de voetrand naturalistisch uitgewerkt.

Bloemhouder

Fotoreportagebedijf N. v.d. Horst

Bezoek van H.M. de Koningin Juliana en Prins Bernhard aan Leiden, 1954

Bloed - Brug

Proefrand om de werking van het baksel na te gaan met op de voor- en achterzijde een blauwe streepversiering.

Proefrand

Wan Liya

Simon van Oosten

Ovale schaal met een decoratie van een Chinees landschap met brug en paviljoens, randen met servetwerk en cartouches met landschapjes en geluksemblemen.

'Made in Holland'

Adriaen Thomasz. Key

Portret van Maria van Nassau (1556-1616), de oudste dochter van Oranje uit zijn huwelijk met zijn eerste vrouw Anna van Egmond en Buren. Maria was getuige van de moord op haar vader waarna zij zich terugtrok op het kasteel van Buren. 
 
Maria van Nassau was de oudste dochter van Willem van Oranje en zijn eerste echtgenote Anna van Egmond. Na de dood van haar moeder werd zij opgevoed aan onder andere het hof van Margaretha van Parma in Brussel. Vanaf 1583 woonde zij in het Prinsenhof waar zij op 10 juli 1584 getuige was van de moord op haar vader. Vlak voor die tragische gebeurtenis plaatsvond, gebruikte zij samen met hem en zijn gasten nog het middagmaal. 
 
Na Willems dood trok Maria zich terug op het kasteel van Buren. In 1595 trouwde zij Filips van Hohenlohe, een voorname aanvoeder in het leger van haar broer Maurits. Van 1595 tot 1596 verbleef het paar in Delft. Daar voerden zij een grote staat: in hun huis aan de Oude Delft 167 hadden zij maar liefst 26 man personeel in dienst. In 1596 vestigden Maria en Filips zich definitief in Buren waar Maria op 10 oktober 1616 overleed.

Portret van Maria van Nassau (1556-1616)

Anthonie Palamedesz.

naar rechts gewend; borststuk met linkerhand voor de borst, zwarte toga met witte bef, linksboven een wapen

Portret van dr. Cornelis 's-Gravesande (1631-1691)

Jaap van den Ende

Zwarte structuur van vierkante / rechthoekige vormen op een zwarte achtergrond.

Structure Black (11) 74

Gerard Houckgeest

Kerkinterieur met links doorkijk in dwarsschip van Italiaans aandoende kerk, rechts stuk van een grote abdis, waarin een celebrerende priester. Op de voorgrond voor hem een knielende weduwe met page, in het midden een groep, naar de priester, gekeerde mensen en wandelaars. Grafmonumenten met wapens. Een gisant op één van de monumenten lijkt sterk op die van het graf van Willem van Oranje in de Nieuwe Kerk.

Object details

Any comments?

Will you accept our cookies?